Hosgeldiniz aramiza, bebegim 49 gunluk , son 1 haftaya kadar nerdeyse hergunum aglayarak gecti , artik dus alirken veya ec gittgimde gizli gizli agliyordum . Kizimi cok seviyorum onu opmelere doyamiyorum suan gulumsemeye falan basladi icim eriyor . Lakin ilk gunden beri cok zorlaniyorum ve neden yaptim ki ne guzel ozgurdum simdi butun hayatim degisti Diyerek cok agladim . Gerek varmiydi bile dedigim oldu. Neden agladigini anlamiyordum hos hala bazilarini anlayamiyorum da ,, Bazen boyle alip cantami saatlerde ortadan kaybolmak istedim😂 geceleri uyanmak , saatlerce kucaginda tasimak falan bana sorumluluk cok agir geldi. İlk 10 gun esimle tek basimizaydik baktik ben delirmeye dogru gidiyorum kayinvalidem geldi 3 hafta kaldi , evimin islerini yemegimizi yapti , ara sira kizla ilgilendi oyle boyle toparlandim . 5 gundurde tek basimamiyim esim is seyahatine gitti , o gitmeden hergun hickira hickira agladim , ben tek napicam nasil bakicam diye . Ama gitti İs basa dustu bakiyorum gayet guzel , he cok yoruluyorum orasi ayri , suan yanimda uyuyor onu izlemek terapi gibi geliyor . Yanliz degilsiniz yani , pismanlik duymaniz , eskiyi ozlemeniz , hayatim karardi demeniz , Ben naptim demeniz vs vs vs bunlar cok normal seyler . Banada hep geciyor gecicek diyorlardi inanamiyordum Gercekten gun gectikce o duygular azaliyor .