Bu başıma bi ara gerçekten geldi. Ama bu panik atak ne ilaçlar nede kendin. Beni eşim kurtardı. İnan panik atak zaten psikolojik birşey yalnızlıktan ve ilgisizlikten oluyor. Eşim durumu farketti. Sürekli benimle ilgilenmeye başladı. Çiçekler güzel sözler , işten çıkınca hadi gel çıkalım çocuğu ben bakarım demeler.. öyle mutlu ediyordu ki beni birden o ataklarım geçti. Kısacası bizi hasta eden gerçekten ilgisizlik.. eşimden Allah razı olsun. Kendi ailem bile benimle ilgilenmedi. Eşim benim elimi hiç bırakmadı. Bence siz bunu eşinizle bir konuşun. Allah yardımcınız olsun