kuzeyinannesi06 aynı sorunu 12 aya kadar biz yaşadık. Doktorum dedi ki; her uyandiginda meme vererek çocukta uyku ve memeyi kodlamışsın. Bebekler beyin yapısı olarak geceleri bizden daha fazla uyanırmış fakat uykuya nasıl döneceğini bilmediği için uykuya dönerken ne kullanıyorsak öyle dönmek isterlermiş. Aç olduğu için değil uyandiginda uykuya nasıl geri döneceğini bilmediği için meme istiyor dedi. Gece beslenmesini keseceğimizi söyledi. Tabii burada kilo alımına dikkat etti gündüz beslenmesi ile ilgili bilgiler istedi benden. Kolay bir süreç olmayacağını fakat çocuğu ağlatmamadan şevkatle yaklaşıcamızı söyledi. İlk olarak yatakları ayırdık. Bu süreçte çocuğun odasına gittim ben de fakat yanına yatmadım yer yatağı yaptım, iki haftadan biraz uzun neredeyse o yer yataginda yattım . Her beni istediğinde kucağıma aldım, ben buradayım dedim, emzirdim uykuya dalınca yatağına bıraktım yanına uzanmadım. Zaten geceleri halihazırda yanına uzansan bile çok kalktığımız için bu süreç zorlamadı beni. 2 haftanın sonunda bir gece bir baktım sere serpe yataginda yatıyor. Daha sonra ben de kendi odama geçtim odalarımız yanyana olduğu için kapılar da açık olduğu için çıt sesin de duyuyordum zaten. Ama bu süreçten sonra her uyku uyandiginda memeyle uykuya daldığı için benim için çok daha zor oldu kendi odamdan sürekli onun odasına gitgel yaptım o kadar yorucu bir süreçti ki anlatamam 10defa kalktıktan sonra saymayı bırakıyordum gece kaç kere uyandımığı. Daha sonra doktora gittiğimizde bu sefer gece beslenmesini keseceğimizi söyledi. Gündüzleri sürekli onunla konuşacaksın dedi sen anlamıyor zannediyorsun ama o seni anlıyor dedi. Anneciğim biliyormuşsun mememiz sadece karnımızı doyurmak için uykuya geçmek için yatağımız var emziğimiz var uyku arkadaşımız var bu şekilde anlatacaksın dedi. Hemen bir uyku arkadaşı edindik ve gündüz sürekli bu cümleleri kurdum. Geceleri rutinsiz uykuya geçmemizi istedi ve uyku saatini daha erkene çekti doktorumuz sekiz gibi rutinlerimizi gerçekleştiriyorduk. Bez değişimi ufak bir masal anlatma gece lambamızı yakma ve sallanan koltukta emziğimiz ile birlikte sallanma. Benim avantajım oğlumun emzik kullanması. Biz emzik ile uykuyu bağdaştırdık. İlk gece en zoruydu hatta ilk birkaç gece o kadar çok ağladı ki her defasında su verdim sarıldım ben buradayım dedim ve gündüz kurduğum cümlelerin aynısını gece de kurdum . Eğer çok ağlarsa birazcık emzirip uykuya dalmadan memeden çekmemi istemişti doktor bu şekilde ilerledim burada eş desteği çok önemli bazı uyanmalarında zor olan uyanmalarında baba devreye girdi. O o su verdi piş pişladı aynı cümleleri kurdu. Bir hafta sonra alıştı . Uyanıp su içip yatıyordu .Yaklaşık üç hafta sonra da oğlum uyanmamaya başladı.
Bu bizim için mucize gibi bir şeydi. O kadar çok uyanan bebek bir anda uyanmayı bıraktı. Gerçekten hayat kalitem arttı. İnsanın deliksiz uyuması büyük bir nimetmiş isterse dört 5 saat olsun. Doktorumuz şimdi emziği bırakacağımızı sonra da sallanmayı bırakacağımızı adım adım gideceğimizi söylüyor en sonunda desteksiz uyutmaya doğru giden bir süreç olacakmış. Emziği bırakmaya hazır çünkü uyuduktan hemen sonra ağzından atıyor. Bazen de anneanne babaanne yanında sallanmadan uyuyor. Ama bu süreçler hiç kolay süreçler değil. Bol ağlamalı ama bol şefkatli ve yanınızda mutlaka eş desteğinin olması gereken bir süreç