Teletabianteni merhaba benim bebisim 10 bucuk ayliga yaklaştı. 7. Ay sonrasi atak fena vurdu bizi,ayrılık kaygısı, 5dk yalniz kendi kendine kalmama, yaninda olsam bile ağlama devam ediyor. 2 3 aydir cok zor durumdayım. Bazen ağlayasım geliyor, ya sabır ya selamet diyorum dişlerimi sıkıyorum. Tek bakıyorum, keske bir destek olsaydı kolay değilmiş diyorum. Ev işleri yapmiyorum kadin geliyor kadin gelmese de zaten yapamazdım imkansız benim icin. Wc giremiyorum. Olaya bakisacimizi degistirmemiz gerekiyor. Ağlama ve durmama sebebi yanliz kalmak istemiyor ve dünyayı keşfetmek istiyor. O yuzden sabırla dip dibe olup onunla full ama full ilgilenmek gerek. Cok zor kendim yaşadığım icin biliyorum. Bazen allahim ben ne yaşıyorum diyorum. Ama cok tatlılar ya sabırlı olmak için onların dünyayı öğrenmek istediklerini, bunun cok normal olduğunu hep hatırlatılamak lazim. Elbet geçecek ve biz omur boyu bu zamanları özlemle hatırlayacağız, ah diyeceğiz keske o zamanlar gelse şimdi, zihnimizde an fotoğraflarda kare olarak kalacak.. Bu arada bizim uyku gerilemesi 8. Ayda 2 hafta sürdü. Dis miydi uyku gerilemesi miydi bilmiyorum ama ilk defa boyle bir durum yaşadık gece 6 7 kez uyandi. Gecti o durum çok sukur. Benim bebegim babasında, babaannesinde duruyor sorun yok o konuda. Ama durması bir işime yaramıyor zaten esim çalışıyor tüm.gun iste kayinvalidemi de haftada 1 görüyorum