naznisan18 en kötü zamanlarım hatırlamak bile istemiyorum.ben bu bebeğe nasıl bakacağım diye bunalıma girdim.bakamam yazık oldu bebeğe diye.kabullenemedim .ustune kolik bi bebekti sürekli ağlıyordu.aylar sürdü .4.ay civarı kolik hali bitti uykular azda olsa uzadı derken kendime gelmeye başladım .zaten keyifli zamanları ozaman başlıyor canım. Artık sanki seninle gözleriyle konuşuyor gibi .gulucukler atıyor.zamanla annelik kimliğini kabulleniyorsun .ayni duzende yaşamak zor gelse de eskisi kadar bunaltmıyor.cunku herseyi yavrun için yapıyorsun ve bundan keyif almaya başlıyorsun.sabah 6 da oyun diye kalkıyor inan sinirimden ağlamak istiyorum ama beraber oyun oynarken onun mutlu halleri ayakta tutuyor . Sabret canım ileriyi şimdilik düşünüp içini karartma. güne odaklan.cunku ileriyi düşündükçe çıkmazda gibi hissedersin.yataktan kalkarken Allahım bana yavruma bakacak sabır sevgi kuvveti ver diye kalk bu günler inanki geçecek . Benim çocuğum da 1.5 yaşında inan hiperaktif dışarda bi saniye durmuyor.saolsun depresyona girecek halim bile
Kalmıyor :)) Ne kadar yorulsan da annelik kimliğin artık üzerine işliyor o eski günleri elbette ozluyorsun ama hiç biri yavrunla geçirdiğin günler kadar güzel değil:) 5 6 aylık olsun hele nasıl tatlı minnos bisey olacak :) bence en zor dönem yenidoğan zamaniydi. O zamanı bi geçir inan hiç bir dönem okadar zor olmayacak, en azından psikolojik yönden .