ahuu4_ ayni seyleri yasadim ve hissettim cok iyi anliyorum seni.gececek diyenlere asla inanmiyordum.bebekle birlikte oturup bende agliyordum.sagim yaparak besliyordum bebegimi sagim bile yapamiyordum tek iyi olsun dedim mamaya basladik butun gun kucagimdaydi.esim ise donecegini soylediginde sinir krizi gecirerek aglamistim beni bununla yalniz birakma diye.isteyerek tedavi gorerek bebek sahibi oldum ama o kadar zordu ki hersey bir anda eve kapanip yalniz basina kucuk savunmasiz bir bebege bakmak onun icin kaygilanmak,endiselenmek,yorgunluk,uykusuzluk mahvetmisti beni.bebegimle birbirimize alismamiz 2 ay surdu.kolik bir bebekti suan 3ay 10gunluguz.tam bir aydir kolik krizlerimiz bitti diyebilirim.cok cok nadir oluyor.
**** gercekten geciyor.ne kadar yorulsan da zorlansan da bebeginin sana ihtiyaci var kucaginda olmaya,kokunu hissetmeye ihtiyaci var.az daha sabret hepsi gececek.suan kucagimda uyumayi birak yaninda oldugumda bile uyumuyor uyumak icin yalniz kalmak istiyor 🥰 uyansada kucagima alsam oyun oynasak diye bekliuorum butun gun.
*** var mi bilmiyorum ama en kisa zamanda bir sling edin ve kollarini rahatlat.gunde 1 2 saat bebek arabasina koy cik disari veya en kotu ihtimal markete biseyler almaya git.bebek arabasinda gezmek cok rahatlatiyor.slingde en azindan kollarin bosta kalir wc ye gidersin tekli koltuga oturup guzelce yaslanip tatli bi kestirme yaparsin oturarak.ben boyle atlattim psikolojik olarak.