Rosaa Tek çocuğum ve çocukluğumdan beri düşüncem şuydu anne, babama bir şey olunca ben bu dünyada yalnız nasıl bi hayat yaşayacağım sırtımı yaslayacağım derdimi, tasamı paylaşacağım birisi yok çok isterdim bir ablam, abim olsun ama maalesef. Annemle babam tartıştığı zaman veya bi olay olduğunda odama geçip tek düşünüyordum ne yapabilirim diye kimse ile derdimi paylaşamıyordum. Arkadaş, kuzen, dost hepsi bir yere kadar mesela arkadaşlarım kardeşleri ile oyun oynamaya gelirlerdi ben tek başıma inerdim yanlarına. Ama + larıda çok hayatımda bir istediğim iki olmadı hiç bir zaman hiç bir konuda sevdiğim şeyleri kimse ile paylaşmadım anne baba sevgisini bölüşmek zorunda kalmadım tek ilgi odağı bendim.
Şu anda bebeğim 24 aylık bende bu ekonomi ve bu devirde 2. Çocuğu asla düşünmüyorum allah isteyene nasip etsin evladıma/ evlatlarımıza sağlıklı uzun başarılı ömürler nasip etsin bizimle birlikte.
He bebeğim anaokuluna başlar 5-6 yaşında olur bir şeyler düzelmiş olur o zaman düşünebilirim ama şimdi değil.