Birlikte Roman Yazıyoruz ✍️

Pirasalipuding

Günaydın hanımlar Hadi forumca bir mini roman yazalım!
Tarzımız: Aşk, intikam, gizem, dram… Hepsi serbest!
Ben başlıyorum, siz sırayla hikâyeye 3-4 cümleyle devam edin.
Kurallara uyalım:

Kısa ve akıcı yazın,
Başkalarının yazdıklarına saygı gösterin,
Çok uzun yazmadan pası bir sonraki kişiye bırakın!
İlk Cümlem:
“Gece tam üçü on geçiyordu… Yıllar sonra kapısında o zarfı bulduğunda, geçmişin gömüldüğünü sandığı yarası tekrar sızladı.”

**Devam sizde! Bakalım nereye evrilecek bu hikaye…”

aybarsbebekk

Pirasalipuding Etrafı hızlıca kontrol edip, zarfı eline aldı ve hızlı adımlarla üst kata çıktı.
Tam zarfı açacaktı ki, birden kapı aralandı halbuki evde kendinden başkası yoktu.

helloandmom

Pirasalipuding Wattpad gibi olur burası 😅

gulummmmmm

Pirasalipuding Beni romanın küfürlü kısımlarında çağırır misin Bu aralar çok sovuyorum herkese orda ise yararim 🙄

coldplayy

Pirasalipuding Elinize sağlık, ben çok beğendim karakter analizlerinizi, yazsanız okurum yani🌻

mylifes_myrules

aybarsbebekk kendinden başkası yoktu ama kapı neden aralandi😂içine korku girmişti durup etrafı gözlemlemeye çalıştı

sarmaliklahana

aybarsbebekk Zarfı getirme kişi simsiyah giyinip, zarfı bıraktım ama dayanamayıp seni görmek istedim demiş. İçeri girmişti

Winghshell

Titreyen elleriyle zarfı yerden aldı. Kağıdın sararmış kenarları, yılların suskunluğunu fısıldar gibiydi. Üzerinde ne bir isim vardı, ne de bir adres… Sadece tanıdığı, ezberindeki o yazıyla yazılmış tek bir kelime: “Affet.”

Pirasalipuding

Winghshell Elini zarfın içindeki kâğıttan çekemedi. Parmakları titreyerek satırları aradı ama başka hiçbir şey yoktu. Gözleri doldu, o kelime beyninde yankılanırken, yıllar önce kapatmaya çalıştığı yara yeniden sızladı. Affetmek kolay mıydı? Hele ki her şeyin bedelini yalnız başına ödemişken, Titreyen elleriyle zarfı cebine koydu. Kalbi sanki göğsünü parçalayacakmış gibi atıyordu. Bu yazıyı tanıyordu… Bu harflerle yıllar önce veda etmişti ona.
Yıllardır ondan tek bir haber gelmemişti. Ne bir ses, ne bir iz. Herkes unuttu demişti.
Ama işte şimdi, kapısının önünde, kimsenin bilmediği bir zarfla yeniden ortaya çıkmıştı.
Peki neden şimdi?
Ve neden sadece o kelime?
Kapıya yöneldi. Sokağın başına göz attı, kimse yoktu. Ama birinin onu izlediğinden emindi.

Pirasalipuding

Pirasalipuding .

Layddiana

Pirasalipuding Derin bir nefes aldı, kapının kolunu sanki okşuyormuşcasına tutup nazikçe kapıyı kapattı. Sakinleşmesi gerektiğini düşündü, mutfağa yöneldi. Kahve makinesinin önünde öylece dikildi.

Pirasalipuding

Layddiana Kahve makinesine dokundu ama düğmeye basmadı. “Durmak yok,” diye mırıldandı kendi kendine. İçinden bir ses, bu işin peşini bırakmaması gerektiğini söylüyordu. Çantasını aldı, anahtarlarını cebine attı ve aceleyle dışarı çıktı.
İşe gitmek için değil…
O eski kitapçıya.
Yıllar önce o zarfı veren tek kişiyi orada tanımıştı. Belki hâlâ bir iz, bir ipucu, bir neden bulabilirdi.

Pirasalipuding

Pirasalipuding .

Valide-Ayse-Hafsa-Sultan

Pirasalipuding kitapçıya gittiğinde beraber okudukları romanı kestirdi gözü hemen her sayfası sevgiliyi andırıyordu ona son sayfaya geldiğinde “Buraya geleceğini biliyordum hiç değişmemişsin demek ki, beni hala seviyorsun öyleyse.” Yazıyordu

Pirasalipuding

Pirasalipuding .

Hayallerhayatolsa

Valide-Ayse-Hafsa-Sultan bal gibi biliyordu o kim neden öyle dedi
Kitapçı sanki buz gibiydi iliklerine kadar üşünğdügünü hissetti o yazıyı okuyunca
Sevgiliiii geldi aklına

[silindi]

Valide-Ayse-Hafsa-Sultan
Arkasını döndüğünde onunla karşılaştı. Kalbi ağzında atıyor, elleri ise su içindeydi. Ağzından sadece şu kelime çıktı; sen..

Pirasalipuding

Hemdem__

Pirasalipuding Ne yapacağını ne düşünmeyeceğini bilemiyordu.Yavaşça etrafa baktı kimsenin onu izlemediğine emin olmak istedi ve hızlıca kitabı kapattı.

Pirasalipuding

[silindi] O da bir adım geri çekildi. Göz göze geldiler. Zaman donmuş gibiydi.
Bir an konuşmadılar. Ne o devam etti, ne diğeri bir adım attı.
Sonra o, başını hafif eğerek fısıldadı:
— Seni en son böyle susarken bırakmıştım…

Gözleri doldu. Kalbinin çırpınışı kulaklarında yankılanıyordu.
Bir yandan sormak istediği yüzlerce şey vardı, diğer yandan sadece orada, öylece durmak istiyordu.

Pirasalipuding

busrastattz

Pirasalipuding beyninin bir tarafı “kaç” diyordu. Diğer taraf ise tam bir fiyasko olan o cümleyi yankılıyordu, “neden neden neden” “yıllardır içinde biriktirdiğin öfken, nefretin, aşkın, hayallerin işte tam karşında! Sor ona. Gözlerinin içine doğru baktı, bir adım geri çekildi. Yaşanmışlıkların altında ezilmiş, küçücük kalmıştı sanki.

[silindi]

busrastattz
Kapı kapanma sesine ikisi de kendine geldi. Ne yapacaklarını bilemediler.
İçeri giren Madame Bovary’di.

Günaydın. Siz, siz ikiniz nasıl olurda burada denk gelirsiniz. Sen, sen buralardan gitmiştin.
Sesi çok titriyordu. Onu seneler sonra burada görmek içinde endişe uyandırdı. Nasıl olurda geri dönebilmişti.

ziyangilbihter

busrastattz bi müddet birbirlerini baktılar kadının kafasında aynı soru çınlıyordu Neden yıllar sonra neden karşımda affetmek bu kadar kolay mıydı ? Tam neden karşımdasın diye soracaktı ki arkadan “ baba hadi gelmiyor musun “ diye ses geldi . Adam “ tamam aslım geliyorum “ dedi . Aslı mı ? Kızının adını Aslı mı koymuştu? Adını çocuğuna koymuştu . Konuşmaktan vazgeçti kadın adamda arkasını döndü kendini Çağıran kızının yanına doğru yürümeye başladı .

Sonraki Sayfa »