Benim 11 aylık bir kızım var çok oyuncu bütün gün oyun ister parka gideriz beraber oynarız kitap okuruz babası evden çalışır babasıyla oynar ama parka gidince 4-5 yaşlarındaki ablalara bakışı içimi titretiyor. Ablalar gelsin de onunla oynasın diye gözünü dikiyor hangisinin dikkatini çekerse hemen gülücükler konuşmaya çalışmalar bi şeyler. Kardeşi olsa eminim çok güzel oynar ama ben cesaret edemiyorum. İşin maddi boyutu bi yana memede uyuyor hala geceleri emzirip yatırıyorum gece sürekli kalkar emer. Beceremedim desteksiz uyutmayı. Bi de emeklemedi hala hiç karnının üstüne durmak istemiyor yürümek istiyor hep sürekli peşindeyiz elinden tutup yürütüyoruz. Hamile olsam enerjim yetmeyecek ona. Kızımdan çalmak istemiyorum. Kayınvalidem memlekette yaşıyo annemler de yaşlandılar artık desteksizim gibi diyebilirim. Bi yandan bencillik yapmak istiyorum bi yandan kızımın arkadaşı olsun diyorum. Bi yandan hayat çok pahalı diyorum bi yandan çalışırız kazanırız diyorum. Amaan öyle işte