Seventhingss ah kıyamam sana ben seni en iyi ben anlıyorum evet eşim destek ama küçük bi bebeği ne yaparsan yap anasından ayrılmadığı için o baskı bir türlü bitmiyor içinde. Şuan büyük oğlum babasıyla parkta mesela ufaklık durmuyor biz evdeyiz resmen yazdan kalma bir gün ama biz eve hapsolduk küçükle bide huysuzsa zaten tamam yani iyice deliriyor insan bende oturdum ağladım akşam akşam bi hava alamadığıma mı yanayım büyük oğlumun yanında olamadığıma mı bende şaşıyorum yani bende de aile yok gel bi nefes alayım diyeceğim bi eşim oda işte ne kadar yapabilirse yapıyor bazen parlıyor bazen carlıyor bide malum ramazan oruç falan aman valla geçiyor günler de nasıl geçiyor bi yanda kadın ol ana ol eve bak yemek yap bide duygusal okyanuslarda boğul. Kendimi böyle özetleyebilirim sanırım 10 aydır suda can çekişiyorum sanki ama ölmüyorum sanki iç organlarım patlıyor ama yok ölmüyorum bi yandan masum bebeğime yansıtmamaya çalışıyorum sanki o kendi mi gelmek istedi bu dünyaya diyorum ona layık bi anne olmaya çalışıyorum büyüğe yetmeye çalışıyorum ama gün sonunda sanki sadece çırpınıyorum gibi geliyor kendime dair hayata, hayatıma dair artı bişey yok hep bi eve başka insanlara hayatlara dayanak gibiyim ben yokum gibi ihtiyaç görücü bişeyim sanki hayat gayem bu gibi ama Buda ben değilim gibi ay aman valla beynim yanıyor artık benimde 🥲🥲🥲