anonim2321
Öncelikle çok üzüldüğümü belirterek başlamak istiyorum sözlerime; Bir okul öncesi anaokulu öğretmeni olarak en çok üstünde durduğum konudur bu. Çocuk istemiyorsa zorlanmamalı güzel annesi, burada tutup uzun uzun nedenlerini sıralamak istemiyorum lakin, eğer şüphe içerisinde kalıp vermeye devam ederseniz ve bu bir inata bindirme şeklinde ilerlerse, başka okula dahi verdiğinizde sürekli önünüze düşecek. O sebeple öncelik evladınız olmalı, ve okul içerisinde ciddi bir stres ortamı olduğundan her çocuk özellikle 3-4 yaş arası olan çocuklar bunu anlamakta zorluk çekmektedir. Çünkü onlar daha anakuzusu ve öğretmeninin (istemsizce) her hareketine alınmakta, ve gücenmektedirler. Bence bu şüpheyi öncelik haline getirin ve evladınızın hal ve hareketlerini dinleyin, ardından onunla okul ortamını yansıtacak şekilde oyunlar oynayın, misal: siz kızınız olun, kızınız ise öğretmen o zaman eğer o iletişimi doğru şekilde yönlendirirseniz bir annesi olarak size istemizce taklit yeteneğini sergiler ve neyin ne olduğunu tahmin edebilirsiniz. Unutulmamalı ki çocuklar en iyi kameralardır, her şeyi kayıt ederler ve unutmazlar, uzun zaman alır. Çok uzattım affınıza sığınırım lakin bu denli bir gözlem çok çok önemli. Umarım kızınız mutlu olduğu bir arkadaş ortamı ve öğretmeni ile güzel bir doğru bir okul öncesi eğitim dönemi geçirir 🌺