anne gibi hissedemiyorum

bayanevli3434

merhaba güzel anneler, oğlum 1 yaşında doğduğunda hiç kabullenemedim çok değişik hissediyordum ama ona bişey olcak diye de ödüm kopuyor, ama sanki başkası doğurmuş bana vermiş gibi, sonra zamanla alıştım ama hala anne gibi hissedemiyorum ve çook vicdan azabı çekiyorum ben nasıl anneyim diye, oğlum hiç bana düşkün değil çok babacı , belki hala bu yüzden hissedemiyorum henüz anne demedi, aynı durumu yaşayan ve düzelen var mı? lütfen varsa söyler misiniz vicdan azabı çekiyorum çünkü

casuu

bayanevli3434

Doğum psikolojisinden çıkamamış olabilir misiniz? Ya da doğumdan sonra kendinizi yalnız mı hissettiniz? Ben de yaklaşık iki aydır benzer bir süreçten geçiyorum. Doğumda tamamen uyutuldum, bu yüzden bebeğimle ilk teması sağlayamadım. Acaba bu yüzden mi böyle hissediyorum diye çok düşündüm. İlk iki ay gerçekten çok zordu; tüm bu süreçte eşim dışında bana destek olan hiç kimse olmadı. Ancak şimdi sanki kabuğumdan çıkmış gibi hissediyorum. Yavaş yavaş kendimi toparlıyorum ve bu duygularla başa çıkmayı öğreniyorum.

Bu süreçte yaşadığımız hisler çok karmaşık ve doğal. Annelik hem mucizevi hem de zaman zaman zorlayıcı olabiliyor. Yalnız olmadığımızı bilmek ve duygularımızı paylaşmak gerçekten rahatlatıcı olabiliyor.

askbebegimmbenim

bayanevli3434 yanlış anlamayın lütfen ama ben bu anne gibi hissedemiyorum cümlesini gerçekten anlamıyorum. Bu bebekleri biz istiyoruz. Hiç birimiz anne olarak gelmedik ilk defa tatdigimiz bir duygu. İlk başta bı afalliyoruz evet nasıl olacak nasıl yapacağız diye. Hatta yorgunluk uykusuzluk eski hayatı özleme bunların hepsi eminim yaşanıyor. Ama anne olarak hissedemiyorum cümlesini hiç bir anneye yakıştıramıyorum. Zor mu evet ama bı süreç olarak düşüneceğiz. 12 aydan sonra anneye düşkünlük başlıyor ha babaci ha anneci ne farkeder. Oğlum bana duskun ama busefer oda çok bunaltıcı anne için. Yapışık yapışık geziyoruz 5 dk bı yere gidip geleyim diyemiyorum kimsede durmaz mesela oda yorucu oluyor. Nefes alamıyorum bı 5 10 dakika kendimle basbasa kalamiyorum. Anneyi zaten çocuklar geç söylerler. Sabırlı olun hepsi olacak şeyler canım. Yargılamak değil kesinlikle yanlış anlaşılmasın. Ama onlar canlarımız. Yorulsakta tükensekte.

casuu

bayanevli3434

Eğer bir yıldır bu zorlukları yaşıyorsan ve henüz tam anlamıyla paylaşamamışsan, bu belki de kendini ifade etmekte zorlandığından ya da doğru zamanda doğru desteği bulamadığından olabilir. Ancak hiçbir şey için geç değil! 🥰 Şimdi konuşmaya başlamak, içindeki yükleri hafifletmek ve kendine alan açmak için harika bir zaman.

balkizlar

bayanevli3434 1 yıl biraz uzun bir süre belki de lohusa depresyonundan çıkamamış olabilirsiniz… bunun için destek alabilirsiniz… ama şu da var ki herkes aynı hissetmek zorunda değil kimisi daha anaçtır kimisi daha soğukkanlıdır eğer böyleyse normal.. ama kabullenememe gibi bir şeyse destek almanızı tavsiye ederim

bayanevli3434

casuu çok teşekkür ederim yorumunuz için inanın çok iyi geldi, ben spinal sezaryen oldum oğlumu gördüm dokundum, ama zaten çok değişik hissediyordum, başkası doğurmuş bana vermiş gibi lohusayken 6. ayına kadar sürekli ağlıyordum neden böyle hissedemiyorum benimseyemiyorum diye sonra alıştım ama hala tam olarak hissedemiyorum

balkizlar

askbebegimmbenim ama annelik bilinen bir şey değil bence… ne kadar çevremizds vs görsek de yaşamak aynı olmuyor.. hamileyken hayal ettiğimiz cicim ayları yaşayamıyoruz.. ya da başkasının çocuğunu uzaktan sevip ağlayınca al annesi demek gibi olmuyor.. bir anda minicik bir şey dünyaya geliyor ve hayatının tamamını kapsıyor.. herkes için kolay değil yani bence

bayanevli3434

askbebegimmbenim yok estagf çok haklısınız, ama işte ilk zamanlar 4-5 ay sürekli ağlıyordum bu durumdan ötürü, nasıl anneyim ben diye çok istedik gelmesini, ama böyle duygulara kapılacağım aklımın ucundan geçmezdi, dayanamıyordum ağlıyordum sürekli sonra alıştım ama işte tam olarak benimseyemedim yani belki psikolojik destek almam lazım

ffulya

askbebegimmbenim bir şeyi istemekle yaşamak aynı şey değil maalesef. Ben anne olmadan önce çok istedim zannettim ki her şeye yeterim çok mutlu bir aile oluruz eşimle birbirimizi ihmal etmeyiz kendimi unutmam vs vs. bebeğimle sarılıp uyuycaz oyunlar oynıycaz.
şimdi bırakın hayallerimdeki gibi olması yemek yemeyi unuttum, uykusuzluktan zombi oldum cocuğumun ağlamalarından memnuniyetsizliğinden oyun bile oynamazlığında beynim kazan gibi oldu
bu kadarını asla düşünemezdim bu muymuş annelik diyorum

bayanevli3434

casuu çok teşekkür ederim yorumunuz ilaç gibi geldi kendimi o kadar yalnız hissediyordum ki böyle düşündüğüm için

bayanevli3434

balkizlar evet yakınlarıma söylediğimde lohusa depresyonu dediler ama 1 ayda geçiyormuş genelde benim 6-7 ay sürdü ki hala da var ama 6-7 o kadar vicdan azabı çekip ağlıyordum ki kendime zarar vermek istiyordum bu sebepten dolayı yalnız hissediyordum şuan alışrım ama tam olarak neden hissedemiyorum sürekli sorguluyorum belkide acilen destek almam lazım

casuu

bayanevli3434

Sen harika bir annesin ve bu zorluğu da atlatacak güce sahipsin. Işığını hiç kaybetme! 🐣

bayanevli3434

casuu inşallah arkadaşım allah razı olsun çok teşekkür ederim ❤️

casuu

Her anne, kendi geçmişi, deneyimleri ve kişiliğiyle annelik yapar. Kimi doğumdan sonra hemen bebeğiyle bağ kurar, kimi bu bağı zamanla oluşturur. Kimisi yardım alarak ilerlerken, kimisi tamamen yalnızdır. Annelik süreci, her kadında farklı izler bırakır ve bu farklılıklar normaldir. Her annenin güçlü ve zayıf yanları vardır. Önemli olan, her gün elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışmaktır.🥰

bayanevli3434

casuu çok korkuyorum aramızda bağ kurulmayacak diye , beni sevmeyecek diye kimseyle de paylaşamıyordum bu duyguları ilk kez yazdım buraya

casuu

Mükemmel annelik, mükemmel bebek, mükemmel ev… Bunların hepsi birer illüzyondur. Gerçek hayatta anneler yorulur, bebekler ağlar, evler dağılır. Bazen o yorgunluğun içinde minicik bir tebessüm, düzensizliğin ortasında gelen huzur, tüm zorlukları unutturur.🐣

askbebegimmbenim

bayanevli3434 çok zorlandığıniz için olabilir mi bebeğinize bakarken biraz destek alsaniz size belki iyi gelebilir. Bende tek bakıyorum eşimde yardımcı oluyor akşamları biraz ama işte anne için yeterli olmuyor malesef. Çok zor hak veriyorum geçecek inşallah

balkizlar

bayanevli3434 evet lütfen acilen destek alın 🙏

yesilisevdogayikoru

Birebir aynı şeyleri hissediyorum ,herşey benim hamileyken her anne gibi heveslenip bebeğime güzel güzel şeyler almak isteyip hiçbirinin alinmayip imkan varken 2 ncı 3.ncu el ürünler kullanmama sebep olan kişi ,zor bir hamilelik geciriyorken yanımda olup destek olmak yerine beni kaynanamın yanına gönderip orda kaynana benden küçük gorumce elti vs herkese hizmet ettiren,lohusalıkta da aynı hizmeti bekleyen ve istedikleri olmayinca ailene küfürler yağdıran eşimin ailesi ,ve ben doğum masasında henüz dikişler atılmaya devam ederken kaynanamın eşimi arayip kendi istediği ismi koydurmasi ve tabi bu süreçte eşimden kilometrelerce uzakta olmam dul gibi kayınpeder kaynana eline bakmam ve tüm bunların sebebi eşim asla kabul edemiyorum ve anne gibi hissetmiyorum hakkımı da helal etmiyorum umarım herşey yoluna girer bir gün

bayanevli3434

yesilisevdogayikoru çoook üzüldüm, bunu nasıl yaşattı size, hepimizin malesef kv kp gçrümce vs problemi var, ama işte lohusayken yapılanlar unutulmuyor, bende çok dertliyim eşimin ailesinden, ama malesef herkesin imtihanı farklı inşallah hemencecik atlatırız yavrularımıza mental olarak çok sağlıklı annelik serüveni yaşatırız tek duam bu🙏❤️

casuu

bayanevli3434

Bil ki her göz teması, her dokunuş, her ninni onun minik kalbine köprüler kuruyor. Bir annenin sevgisi öylesine köklü ve içten ki, zamanla bu bağın nasıl filizlendiğini göreceksin. 🥰

bayanevli3434

balkizlar çok teşekkür ederim yorumunuz için, çok korkuyorum anne evlat bağını kuramayacağım oğlum beni sevmeyecek diye sürekli bunları düşünmek beni çok yoruyor ve üzüyor 1 yıldır hiçkimseyle bunları paylaşamamak ama içimde hep bi savaş halindeyim

balkizlar

bayanevli3434 bağ her zaman kurulabilecek bir şey merak etmeyin.. ilerisini düşünüp güzel adımlar atın… çocuklara bir gidince onlar on geliyor ve bu muhteşem bir duygu

Sonraki Sayfa »