Mihracs 3.5 yaşındayken hali hazırda 2 yıldır eğitim alan bir çocuktu, o yüzden pek çok davranışı üzerinde çalışılmıştı. Dediğim gibi o yaştayken isme bazen dönmeme, göz temasını az kurma, başka çocuklarla etkileşime geçmeme vardı. Şöyleydi hani utandığından çekindiğinden iletişime geçmiyor değildi, mesela parkta bir çocuk gelirdi onunla oynamaya çalışırdı ama oğlum onunla hiçbir şekilde iletişim kurmazdı cevap vermezdim kendi işine devam ederdi, çocuk da anlayamaz ve bırakır giderdi. Bu şekilde bir iletişimsizlik vardı. Takıntılı hareketleri terapi ile azaltmıştık, devamlı kapı kapatıp açmalar, ışık kapatıp açmalar bunlar 3.5 yaşındayken bitmişti. Elinde oyuncak gezdirme, aynı soruyu defalarca kez sorma vardı. Bildiği soruları tekrar tekrar sorma hala var. Bir de sorulan cevaplara alakası olan ama alakasız cevaplar verirdi. Mesela güneş ne renk diye sorduklarında atipik olmayan oğlum sarı derken, tanılı oğlum güneş havayı aydınlatır diye cevap vermişti. Bulut nerededir diye sorulduğunda tanılı olmayan oğlum gökyüzünde diye cevap verirken tanılı oğlum yağmur yağar ıslanırız, gökyüzü mavi olur diye cevap vermişti. Zihinlerinin işleyişi farklı oluyor otizmlilerin. (Oğullarım aynı yaşta o yüzden ikisini de belirttim)