Gk123 ay postu ben açtım sandım o kadar aynı şeyleri yaşıyoruz ki 18 aylık son 2 3 aydır böyleyiz gece kaçta uyursa uyusun 2 saat sonra ayakta salla salla salla topuklarımı hissetmiyorum artık daha dün ağlamadım sinirden
Kalkıp oturup oyun oynamak istiyor yada kitaplarına bakmak istiyor ama benimle yapacak bıraksa yanında uzanabilsem onada razıyım gecem gündüzüm birbirine girdi hiç kimseyi görmek kimseyle konuşmak dahi istemiyorum her yolu denedim ve başarılı olamadım tek iyi yanı eşimin desteği ona bırakıp biraz uykumu alabiliyorum başka türlüsü mümkün değil