gurbetteanne10 ben de bazen zorlanıyorum, yoruluyorum ama ben 10 gün sonra 37 yaşında olacağım. Buna yoruyorum. Benden 10-15 yaş küçüklerin daha tahammülü olur diye düşünüyor insan ama değil demek ki. Çocuk işte ne yapabilir ki. En fazla bütün gün zorlar. Bir kere ateşlenir tüm gardı düşer. Minik bir kuşa döner. Diş çıkarır, zorlanır ve zorlar. Biz bi uykusuz kalıyoruz o gün kendimizde her şeyi hak görüyoruz. Çocuk da aynı haklara sahip değil mi? Büyüme sancıları ile gece acıyla uyanmıyoruz, bir günde bir cm uzamıyoruz. Karanlıktan korkmuyoruz. Biraz anlayış göstermek lazım. Bunu kabul edince çok da zor gelmiyor. He bu demek değil ki ağlamaktan patlayacak aşamaya geldiğim günler olmuyor. Elbette oluyor, olacak. Ama geçmişe dönüp baktığımda keşke o kucağımdan inmezken daha çok içime soka soka sevseydim diyorum. İnanın yüzümüze zor bakıyorlar. İşleri düşmese babacıysa bir de sırf hizmet görüyoruz. Mükafat da az 😅 az önce babasıyla markete giderken el sallayayım dedim. Sen gelme anne dedi. Zaten gelmeyecektim ama babasının yanına bile istemiyor 😅