Yaademm dediğim gibi seni çok iyi anlıyorum bende o süreçten geçtim bazı anlar geldi hastane bahçesinde yere çöküp ağladım herkesin içinde. Yeri geldi umudum tükendi vazgeçtim yoruldum bitmiştim artık kolumu kaldıracak halim kalmamıştı üst üste tedaviler her defasında olumsuz sonuçlar beni yıkmıştı. Güle oynaya gittiğim o yolda gözyaşlarımla döndüm her seferinde. Kendimi odama kapattım kimseyle konuşmadım görüşmedim. İnsanların acıyarak bakmalarına dayanamıyordum. Bir gün bi mevlüte katılmıştım mesela dualar falan bitti yemek faslına geçildi eşimin yengesi tuttu kolumdan salonun ortasına çekti bunun çocuğu olmuyor dua edin dedi o kadar utandım ki yerin dibine girmek istedim. Ama hep unuttuğum bir şey vardı ki herşey Allah’tandır veren de o alanda o. Eğer ki nasip etmiyorsa imtihan ediyordur. Belki daha zamanı vardır dediğim gibi ben 6 sene mücadele ettim. Şükür ki bu imtihanı geçtim. Öyle bir tevekkül etmiştim ki Allah’a ben bir evlat isterken o bana ikiz kız evlat verdi tamda gönlüme göre yani. O yüzden umudunu kaybetme kader gayrete aşıktır çiçeğim. Biraz uzun oldu ama seni anladığımı bilmeni isterim. Umarım herşey gönlünce olur 🙏