Mlkemrecre ilk bebeğimi kalp durması sonucu kaybettim ve hiç kalp atışını duymadığım halde varlığı bana yetmişti. Aylarca kendimi toparlayamadım. Sonra rabbim evladımı nasip etti çok şükür. Hamileyken kaybetme korkusu çok ağır ama hamileyken hissettiklerimizi doğum yaptıktan sonra bin kat daha fazla hissettim çünkü evladıma dokunabiliyordum emzirebiliyordum kokusunu içime çekebiliyordum hamileliğimde sadece yapabildiğim allaha dua etmekten başka birşey değildi sağ sağlim kucağıma alayım diyordum. Yaptğınız şeyi ilk yazdığımdada söylemiştim asla sorgulanacak bir durum değil zor bir süreç ve siz büyük sınav atlatmışsınız. Eğer böyle bir post açıp mutluluğunuzu bizlerle paylaştıysanız yapılacak olumlu olumsuz yorumlarada açık olmalısınız. Sizin fikriniz 9 ay hamilelik,kaybetme korkusu benim fikrim doğduktan sonraki süreç. Dediğiniz gibi neyse..
rabbim evladınızı size bağışlasın sizin adınıza çok sevindim. İyi akşamlar