Abera Bebeğim 9 ay 13 günlük. Hiç kimsem yok burada.
Yani yardıma gelen giden yok.
Bebeğim doğduğundan beri her şeyi tek başıma yapıyorum. Anakucagına koyuyorum onu. Önüne bir kaç oyuncak. Ben hangi odaya, bebeğim o odaya. Yanımda taşıyorum. O beni izlerken ben de ev işlerimi hallediyorum. Elbetteeee dip bucak değil. Ama tuvalet banyo, balkon yıkama. Çamaşır bulaşık. Yerleri silip süpürme ve toz alma gibi.
Mesela bir gün de mutfak dolaplarını silmeye ayırıyorum. Öyle bir anda hepsi olmuyor tabiki.
O temizlik takıntısından bir süreliğine kurtulmalısınız bence. Her yer derli toplu elbette temiz olsun ama dip bucak olmak zorunda da değil. O dip köşeye ayıracagim vakti bebeğime ayırıyorum ben.
Ha bu arada, yemek yaparken de aynı şekilde yanımda duruyor. O aylarda daha kolaydı. Anakucaginda duruyordu. Artık durmak istemiyor. Çabuk sıkılıyor her şeyden. Bi mama sandalyesi, bi yürüteç öyle böyle idare ediyoruz ☺️