sonnenchein
Kv “kızınız %95 otizmli” diyince eşim deli gibi hastane aradı halbuki ben aylar öncesinde rutin kontrole götürelim demiştim de dinlememişti. Aslında eşim daha çok şüphelendi kızım kendi etrafında dönüyodu o çok çok nadir yapıyo, ayak parmaklarının üstünde yürüyo onu da azalttı, göz teması kurmaya başladı, seslenince bakıyo, odadan odaya çağırınca yanıma geliyor, beni hep takip ediyo. Önceden çocuk görünce bakmazdı şimdi görünce mutlu oluyor ve gülüyor. Önceden durduk yere ağlardı şimdi bişeye hayır dediğimde anladığı için ağlıyo. Komut almıyodu şimdi elhamdülillah almaya başladı. Kelimesi hiç yok sadece babıbabıbabı diyo yada abababababa diyo. Gelişimden de kaynaklı olabilir mesela ben 3 yada 3 buçuk yaşında konuşmaya başlamışım. Artık her şeyi otizme yönlendirmeleri hiç hoş değil açıkcası insanın anne yada baba olarak daha çok çocuğa bakan kişi olarak psikolojisi bozuluyor.