gencmom_ İnanır misiniz dünya malinda kesinlikle gözüm yok. Hiç ev, araba, yazlık, kışlık hiç öyle takintilarim olmadı. Kabul ediyorum hayat zor. Geçim sıkıntısı her geçen yıl insanlari daha çok çıkmaza sokuyor. Fakat ev araba mutluluk ya da huzur getirmiyor. Bir arkadaşım yeni ev aldı. Karı koca çalışıp 20 sene ödeyecekler. Canları çıkıyor çalışmaktan. Hayatı kaçırıp duruyorlar. Mutsuzlar ve sürekli bir çırpınma, koşturma pesindeler. Çocuk istiyorlar ama hangi bütçe ile? Kazandıkları aldıkları eve gidiyor. Bana para çıkmış olsaydı eğer ilk yapacagim şey bir sürü Sma li bebeğe yardim etmek olurdu. Sonra kendi mahallemden yardıma ihtiyacı olan evlere gider eksiklerini tamamlardim. Market, kira vs.. Oğluma belli bir Mebla bırakırdım mesela ama 18 yaşını doldurunca kullanması şartı ile. Eşim ve benim yasliligim icin kenara para ayırirdim. Bunlardan eğer ki arta para kalsaydi eşimi ve oğlumu yanıma alır direk dünyayı gezerdim. Karış karış her santimini, her milimini keşfe çıkardım. Çünkü bence bazı hayatlara, bazı keşfedilmeyi bekleyen yerlere yakından şahit olmak en iyisi. Bunu yapabilenler baya azınlıkta ve yapabilene ne mutlu. Tabi bu benim fikrim. Dünya malina değer vermemek. Bunu yapmaktansa keşifler, gezmek, eğlenmek, ailemle bir arada bir şeyler yapabilmek ve yardımlar esas hayatın anlamı gibi geliyor bana. Gerisi olmasa da olur yeter ki sağlık olsun….