gokceege
Benim oğlum da 15 aylık, evimizde bile hiç durmaz sürekli etrafı karıştırır, döker, merak eder. Annemlere ve teyzemlere gittiğimde de bu böyle sürekli takip ederim ama kısıtlamam. (Oğlumun huyunu bildiğim için misafirliğe gidip kendimizi bunaltmayı sevmiyorum) Kendisine müdahale edilmesini ne oğlum sever, ne de ben severim. Hemen bağırır, hırçınlaşır. Oğluma ben karışmıyorsam kimsenin karışmaya söz söylemeye de kesinlikle hakkı yok.
Evimde ve gittiğim yerde kendine zarar verecek ya da kırılacak şeyleri ortadan kaldırırım rahat rahat oynar.
Çocuk bu, merak edecek, keşfetmek isteyecek gayet normal ve sağlıklı bi durum.
Ayrıca bi kitapta okumuştum o kadar haklı ki..
“Bir başkasının çocuğumuzu eleştirmesine asla müsaade etmemeliyiz. Çocuğumuzu -zaten eleştirmememiz gerekmekle birlikte- bir başkasının yanında asla, asla eleştirmemeliyiz.
Başkaları yanında eleştirilen ve başkalarının eleştirmesine müsaade ettiğiniz çocuk, kendisini kimseye karşı savunamayan, hakkını arayamayan, tırnakları kökünden sökülmüş bir çocuktur.”