derin0 yeni doğum yaptığımda aile ve eş problemlerin ve bir yandan bebekli hayatın getirdiği zorluklar,uykusuzluk,yorgunluk derken bir aylık bebeğime sussss diye bağırdım. Öylece baktı güldü. Ne anlar ki bebek zaten. Kahroldum. Tamamen mantık dışı davranmıştım.içim ezildi yandı kavruldu yüreğim. O gün son oldu. Şimdi 4,5 aylık. Eğer sinirlerim tepemdeyse bir dakikalığına lavaboya gidip yüzümü yıkayıp sakin ol sakın bebeğine bağırma diyorum kendime aynada yüzüme bakarak, nasil bir ruh halinde olduğumun bilincine varmak için yapıyorum bunu . Sakinleşip çıkıyorum. Zor, çok zor ama karşımızda maalesef bizim yüzümüze bakan muhtaç masum bir bebek var. Ağlaması, gece defalarca kalkması bize inadına yapmasından değil sonuç olarak🤗