2 buçuk yaş beni öldürdü,bitirdi,perişan etti. Dışarı çıktık çıkmaz olsaydım. İlla bu yoldan gidcez diye tutturuyor yolun ortasına oturuyor. Bim kapalı diyorum ağlıyor. Sonunda gidip kapıyı zorlayıp bak kapalı diyip kızdım artık. Kucağıma aldım ağlaya ağlaya yolun ortasına gelince bırakıp anlattım. Dediğim dedik çaldığım düdük. Elimi bırak şundan gidiyim burdan gidiyim. Bende bilerek dediği yoldan gitmedim çünkü hep benim dediğim olsun deyince oluyor. Yanlış mu yaptım bilmiyorum ama şimdi mum gibi. İlla böyle mi davranmak gerekiyor anlamıyorum. Defalarca hadi kızım, hadi annecim,prensesim diye güzelce söylüyorum ama olmuyor. Vallaha ben bu yüzden kendimden nefret ettim