hangul sen bensin. Tam 3 ay ağladım. Gece ağladım gündüz ağladım uyudum ağladım ağlayarak uyandım. Kabus 3 ay geçirdim. Kolik bi yandan benim şiddetli depresyonum bi yandan aman allahım. Yeni doğan dönemine ait en ufak bir mutlu anım yok ve o günlere de asla dönmek istemem. Ama emin ol ki GEÇİYOR. Şuan 6 aylık kızım ve son 3 aydır ohhhhhhh be diyorum. Uykusuz kalıyorum elbette, çok da yoruluyorum ama bebek bu robot değil atakları oluyor işte ne bileyim bi gün aksi, huysuz oluyor bir gün tadından yemiyor falan ama asla ilk 3 ay gibi değil. Bizde değişiyoruz, bebek de değişiyor tabiki. En önce ben kendimi değiştirdim ama ne zaman ki sakinleştim o zaman bebeğim de sakinleşti. Şuan gece uykularımız uzadı ben uyandırmazsam beslemek için uyanmıyor. Gündüz uykuları berbat kısa kısa az az uyuyor ama olsun benim için en önemlisi geceydi çünkü. Gerçekten geçiyor bitiyor ama dediğim gibi önce bizim sakinleşmemiz gerek. Hala daha bazen başka bir sebep için bile stres yapsam o gün kızım daha zor uyuyor, daha çok ağlıyor baya fark ediyor yani. Çelik gibi sinir gerekiyormuş ben onu anladım ve akışa bıraktım🥹 hayırlı uğurlu olsun evladınızla sürecin. Çok çok çok güzel anlar seni bekliyor çok az kalmış🫶🏼