2 yaş 3 ay aralıkları var. Oğlum şuan 29 aylık gündüz kreşe gidiyor, kızım 2 aylık gündüzleri onunla ilgileniyorum. Akşam abisini servisten almaya beraber gidiyoruz. Abisi onu görünce çok mutlu oluyor. Ana kucağına hafif dik pozisyonda koyup oğlumu mutlaka kardeşinin yanında oyun oynatıyorum. O da mutlaka ya bi araba ya bi Lego ona vermeye çalışıyor. Yemek konusunda şuan bebek çok küçük olduğu için rahatım temizliği sabahtan yemeği oğlumun gelmesine yakın yapıyorum. Oğlum eve gelince hemen bu duşa sokuyorum hem okuldan mutlaka pis geldiği için hem de mutlaka kardeşine dokunmak sarılmak öpmek isteyeceği için. Duştan sonra zaten ılınmış olan yemeklerimizi yiyoruz ve oğlum konuşamasa da mutlaka bugün neler yaptın hangi arkadaşınla oynadın falan soru soruyorum o yemek saatini bize özel hale getiriyorum yani. Hiç mi krizimiz olmuyor tabii ki oluyor. Ben aslında bezi bırakmaya hazır değildim ama mecbur kalınca bıraktık. Bazen bebeği emzirdiğim zaman kendisini tuvalete götürtüyor ama yapmıyor. Veya bebek emerken o da süt içmek istiyor oluyor. Ama bunların olacağını biliyordum ve beklediğim şeylerdi açıkçası. Ama tüm hamileliğim boyunca oğlumu uyuturken ona telkinde bulundum. Senin kız kardeşin olacak seni çok sevecek çok mutlu olacağız gibi. Hatta uyku öncesi okuduğum hikayeleri de hep abi kardeş olarak uyarlayıp okudum. Bence faydasını görüyorum.