Ah be canım sen yine 6. Aya kadar gelmişsin. Ben de dört gözle o zamanlara gelmesini bekliyorum. Eşim bensiz adım atmaz ama biz de daha çocukla doğru düzgün bi çay içmeye gidemedik. Oysa her pazar uyanır bugün nerde kahvaltı yapalım diye düşünür gönlümüzce hazırlanır çıkardık. Şimdi dışarıya çıkmak mesele resmen. Çantası hazırlanacak bebek giydirilecek. Ya da mesela 2 günlüğüne de olsa kafa dinleyecek planlar yapardım. Şimdi yapamıyorum. Daha 2,5 aylık ve biraz huysuz maalesef. Tek başıma minibüse binip ablama gidemedim malum kış ayı. Hava soğuk üşütür müyüm diye düşünüyorum. Forum istanbul yürüme mesafemizde ama avm ye sokmak istemiyorum salgınlar hastalıklar. Ha allahtan ailemle aynı şehirdeyim. Bi anneme gidiyorum bi onu çağırıyor evde takılıyorum. Bazen oturup ağlıyorum eskis gibi olmayacak hiç diye. Anneme diyorum ek gıdaya geçince sana bırakır sinemaya falan giderim diye. Annem kendisi diyor zaten ben kızıma bakıcam diye. Yaz gelsin o zamanlara yani aslında şu an senin olduğun zamanlara gelmek istiyorum bak bende. 🤷♀️🤷♀️ Ama biliyorum ki bebeğimin bu halleri bir daha geri gelmeyecek. Sevebildiğim kadar seviyorum