Merhaba, benim bebegim kolik bir bebekti. Cok agliyordu ve boyle tutulmaya aliskin oldu. Bu ilk cocugum ve hersey bana zor geldi ve depresyona girdim ve ben cocuga cok bakmadim basta. Kayinvadem ve kocam daha cok ilgilendi. Simdi daha cok alisiyorum anne olmaya ve bazen daha zorlaniyorum. Mesela uyurken bebek illa tutulmak istiyor veya aksamlari cok agliyor uyumadan. Herkez diyordu “kucaga alistirmissin bu sonradan daha cok zor olucak” diye, ve ben bunlari duyunca panige giriyorum cunku ben boyle devam etmek istemiyorum. Ben ikidebir bebegi sallandirmak veya tutmak istemiyorum uyku icin. Insanlar diyor aglat oyle duzelir diye ve kocam ve kayinvade aglatmami istemiyor. Bende istemiyom aslinda cunku yazik oluyor ama okadar cok duydum ki yapmak istiyom. Bir kere denedim ve sonradan uzuldum. Ama sonradan gere aklima geliyor yapmam lazim diye cunku ben bunu boyle uzun ilerletemiyom.
Siz cocugunuzu uykuya aglatdinizmi, kac haftalik di? Nasil gecti? Simdi nasil geciyor?
Ve lutfen “bebek 9 ay karnindaydi simdi yeni dunyada yazik, daha kucuk, bu zamanlar bir gun gececek hep kucuk kalmiyacak” diye seyler duymak istemiyom. Ben de biliyom ama hala cok zorlaniyorum ve yapamiyorum