biranneningunluguuuu eğer lohusaysaniz sakın kimse için kendinizi ve bebeğinizi üzmeyin ilerde çok pişman olursunuz maalesef tecrübe konuşuyor. Bebeğin annesi sizsiniz en doğrusunu siz karar verirsiniz eğer sormadiysaniz boş fikirlerini kendilerine saklasinlar hatta içinizden geçeni direkt söyleyin ben söylemedim aylar sonra söyledim geç kaldım. Kv zorbaligina uğrarsanız içinize atmayın kocanızla konuşun destek isteyin annesiyle o konuşsun. Kocanızda bir zahmet çocukta yardım ediversin o dinlensin ben yaparım kocamlik bir şey yok demeyin o tembelliğe alışıp sizden daha fazlasını bekliyorlar. Sezaryen doğum yaptıysanız sürekli yatmayın arada yürüyüş yapın beni o ayaklandirdi. Emmeyi bebek bıraktıysa ısrarla çabalayın ben maalesef 3 ay verebildim yanımda birisi yoktu beceremedim. Sutunuzu sorana bu bebek aç diyenden uzak durun. Mama eğer doktorunuz ver demiyorsa vermeyin benim bebeğim memeyi reddetti. Eğer hem emip hem mama alması gerekiyorsa doktorumuz kaşık biberon kullan demişti ama ben beceremedim normal biberon verdim daha basit geldi diye.
Bir de hayatınız bitecek gibi davrananları hiç aldırmayın benim bebeğim doğdu doğalı uyumayı sevmeyen inatçı ve ağlak bir bebekten ona rağmen gezip tozarim keyfime bakarım bazen ev işi bile yapmam hayatınız bitmiyor size bir arkadaş daha çıkıyor beni kocamın tarafı korkutmuştu Allah’ta onlara hesabını sorsun hiç korkulacak bir şey yok bu hafta bebeğimin doğum günü daha dün gibi hamileliğim aklımda. Bol bol sarılın bebek kucağa alışır diye bir şey yok ben bol bol sarıldım iyi ki sarılmışım eşimde aynısını söylüyor çünkü şimdi kucağımıza gelmiyor. Odadan odaya giderken kucağıma alayım derim beni iter emekleyerek kendisi gelmek ister. Düşündükçe daha çok aklıma gelir ama şimdilik bu kadar.
Anneliğe alışamamış olabilirsiniz, çok zor geliyor olabilir, kötü anne gibi hissedebilirsiniz ama hepsi geçici. Bende yaşadım bunları ve şimdi bir gülüp sarilmasina içim eriyor 🤍
