1 aylık bebeğim var, o geldikten bu yana daha bir içim parçalanır her çocuğa, canlıya, insana. Buradaki postları görüyorum ve korkular içerisindeyim. Çünkü hepiniz annesiniz. Nereli olduğunun bir önemi olmaksızın önce bebeklerin, çocukların ve insanların katledildiği hiçbir dünya tasavvurunu kabul etmemeniz gerekirken, elinize silah verilse katledilen bebekleri, çocukları ve insanları siz de katledebilir seviyeye gelmişsiniz. Almanya’da yakılıp sabun yapılan Yahudiler veya Hiroşima’da parçalara ayrılan bebekler ve insanlar veya Filistinde ayağıyla kafası ayrı yerden toplanan bebekler ve insanlar veya veya veya veya. Gerçekten politikalar, siyasetler ve menfaatlerin insan hayatının önüne böyle vahşice geçmesinin korkunçluğu, daha kucağında süt çocuğu olan annelerin böyle vahşileşmesi yanında hiç kalıyor. Mülteci istemiyoruz hepimiz istememekte haklıyız ben de istemiyorum. Ülkenin bu politikasından ve siyasetinden oldukça rahatsızız evet. Ama bu herhangi bir ırktan herhangi bir canlının katline oh çekmeyi hiçbir zaman normalleştirmeyecek. Kucaklarınızda süt çocukları var, benim de var, ve lütfen katiller yetiştirmeyin. Savunucular yetiştirin, ülkeyi değiştirecek insanlar, hakimler, siyasetçiler, askerler yetiştirin. Ama katil yetiştirmeyin. Ve dünyanın hiçbir yerinde hiçbir katli onaylayacak kadar acımasız ve vahşi olmayın.