gamzeomur1 Oğlum üç yaşındayken hamile kalmıştım. 3 ay 9 günlükken doğum yaptım. Oğlum 5 aylık olduğunda odasını ayırmıştım beşikte ayrı bir odada yatıyordu. Hala da beşikte yatıyordu. Doğuma 3 ay kala ona baza aldık onda yatmaya başladı ama bazası yüksek olduğu düşebilir diye önüne sürekli her gece koltuk çekiyoruz. Beşiği de yatak odasına alıp orada kızı yatırırız diye düşündük. İlk zamanlar oğlumun yanında eşim yattı 4 ay gibi bir süre. Sonra eşim yatmamaya başladı. Tek başına yatıyor şimdi. Ama elli kere kalkıp yatak odasına geliyor kardeşi olduğundan beri. Kızım da 6 aylık şu an bizimle yatak odasında uyuyor. Bu konu hakkında arkadaşım uzmana danışmıştı ve çocuk nerede yatıyorsa orada devam etsin dedi. Şu an oğlum başka odada mesela onu yanınıza alıp yatmayın orada devam etsin şeklinde konuştu. Zorluk konusuna gelince de maalesef çok zor ili çocuk oğlum hiç yaramaz huysuz değildi şu an tuhaf tuhaf huylar edindi. Kardeşinin üstüne çıkıyor çaktırmadan başına vurmaya çalışıyor. Kendi başına vuruyor durmadan. Aralarında bir de 4 yaş var. Artık hayattan yıldım sabah olsun istemiyorum. Bu bir sene nasıl geçecek diyorum. Seni de korkutmak istemem yanlış anlama yaşadıklarımı yazıyorum. Aralarında 2 yaş da 3 yaş da olsa yine aynısı olurdu. Arkadaşımın çocukları arasında 5 yaş var yeni doğum yaptı maalesef o da bu kıskançlık olayını yaşıyor. Kızım çok uslu rahat ederim diyordu. Doğum yaptı ilk kelimesi çocuk değişti çok kıskanıyor oldu. 6 yaşa kadar kıskançlık oluyormuş. Bekleme yap bence diyorum ben :) Yaşlılarımızın klasik lafını söyleyeceğim ikisi bir arada büyür :) Çok zor elbet ama elbet tünelin sonu ışık olacak. Büyük bir sabırla şu bir senenin çok hızlı geçmesini istiyorum. 2 kat hızlı yaşlanıyorum gibi hissediyorum. Bu arada herkesin dediğini de takma insanlar sorunun cevabını vermeyip bir cümlene bakarak seni sinir etmek için uğraşır durur. 🥰