İyi akşamlar güzel anneler🌸
Biraz iç dökmek istiyorum, kafanızı şişirirsem şimdiden kusuruma bakmayın. Oğlum 33+5te doğdu 2260 kg. 25 gün küvezde kaldı 2740 ile taburcu oldu. Çok şükür şimdi 2 ay 13 günlük geçen hafta kilosu 3360 idi. Her şey güzel gidiyor Allah’a şükür ama ben çok bunaldım. Çocuğumdan yorgunluktan ya da uykusuzluktan değil ama.. evham yapmaktan, korkmaktan 73 gündür evde olmaktan. Hayatım sadece hastane ev ve bazen site içinde dolaşmaktan ibaret… dışarı çıkmak istiyorum oğlumla, gezmek istiyorum, bir yerlerde yemek yemek istiyorum. Ama çok korkuyorum, hasta olursa, hastalık kaparsa, üşütürse bir şey olursa diye.. şımarıklık olarak algılamayın lütfen, ama nefes almak istiyorum. Bireysel olarakta değil oğlumla bir şeyler yapmak istiyorum. Kuaföre gitmem gerekiyor 1 saat evde anneme bırakıp gidemiyorum. Anne sütü alıyor emziriyorum sadece ve bazen çok çabuk acıkıyor. Günlerdir duşa giremedim, çünkü ya emiyor ya da uyanıkken kucağımda olmak istiyor. Ne zaman geçecek bu durum, ne zaman bu evhamlar bitecek. Evde bile elimde ateş ölçerle geziyorum 7/24. Halbuki ateşi yok ama ya çıkarsa ya bi enfeksiyon olursa diye kafayı yemek üzereyim… bu hafta sonu eşim pikniğe gidelim dedi havalar da çok güzel. Ama hayır dedim hemen, bahanelerim de hazır. Rota aşısına daha var, ya üşürse, ya hastalanırsa… bu ve bunun gibi bir sürü şey.. psikolojik olarak çok yorgunum anneler…