kutsal6363 Fazla dolmuşsn canımm :( Bazen bende kendi kendime keşke evlenmeseydim diyorum ama yavrum konusunda asla pişmanlığım yok. Aksine körelen tüm duygularımı canlandırdı. Yaşama sebebi 🥲 Hepsi geçecek biliyormusun. 37 haftalıkken suni sancılarla doğum yaptım bende. Gelişimi durmuştu suyu azalmıştı normal doğumla 1 buçuk gün suni sancı çekerek aldım kucağıma. Eve geldik çocuk asla emmiyor göğüs uçlarım düzdü. Sağa sağa çıkardım ama 2 gün doğru dürüst besleyemedim. 2 gün sonra çocukk sapsarı olduu göz bebeklerine bacaklarına kadar. Hastaneye götürdüm sarılık sarmış. Nerden bilcem ilk bebekk. Aldılar benden direk yoğun bakıma çıkardılar. Çok yüksekti sarılığı. O gece sabaha kadar gözümü kırpmadan ağladım. Hem ona süt sağdım hem ağladım. Yetersiz hissettim kendimi. Yoğun bakıma girince gözlerim davul gibi şiştiii hemşireler öyle kızıyorduki bana. 3 gün tedavi oldu, sadece kokladımmm. Korkudan tekrar alırlar onu tekrar sarılık olur diye günlerce uyumadım sabaha kadar başında bekledim. Aç kalmasın diye mama verdimm, süt sağdım. Yoğun bakımda biberona alıştı meme almak istemedi. 1 ay öyle yuvarlanarak geçti. Pes etmeden memeye alıştırdım. Bu seferde süt yetiyormu acaba diye aralıksız hem sağdımmm, hem göğsümü verdim hem mama verdim. Sonra sebepsiz morarana kadar ağlamalara başladı. Bu seferde kolik olduğunu, gaz sancısı olduğunu ve 4 aydan sonra düzeleceğini öğrendim. Doktorun verdiği damla işe yaramayacınca kendim çözümler aradım. Süt konusunda hâlâ yetersiz olsakda, diğer problemler geçti çok şükür. Demem o ki berbat ötesi lohusalık yaşadım. Ağlamadığım tek bir gün olmadı. Ama onun kokusu herşeyi unutturdu. Lütfennn kendini üzme. Bebeğin için asla pişmanlık duyma. Ona sımsıkı sarıl, sana ihtiyacı var. Olumsuzluklar çok olacakk ama hepsi bir gün emin olki geçecek, geçiyorda. İlk önce sen iyi olmalısın 🌸♥️