Ah kardeşim seni çok iyi anlarım. Nadir girerim uygulamaya eğer önceki postunu görseydim kesinlikle cwp yazardım sana. Bende 4 aylık Ken kaybetmiştim bebeğimi. Karnımda 3 hafta ölü kalmış. Öldüğü gün kontrol den ewe gelmiştim. Ama meleklerimiz bizi cennette bekliyorlar. Hayat boş yaşamak boş geliyor sana şuan biliyorum. Bi süre snra hamile kaldım. Hamileliğim elimde olmadan yine aynısı olucak beni bırakıp gidicek korkusuyla geçti. Kızım şuan 1 buçuk yaşında. Acımı atlatamadan hamile kaldığım için panter gibi bi anne oldum. Dışarıya karşı saldırgan. En ufak burun akıntısı farklı bi harekettinde hastalık arayan, hep bi farklılık aradım kızımda. İnanır mısın daha son 2 aydır ilk bebeğimi kaybettiğimi, kızımı çok bunalttıgımı farkettiğimde kabullendim.. yani demem o ki acını yaşa erteleme, bil ki o hep var ama çabuk toparlanmaya çalış. İlk önce kendin için.. sonra yeniden sahip olucagın bebeğin için