Beni anlatmışsınız sanki. Benzer duyguları yaşıyorum. Zaten plansız bi bebekti, hamileliği sonlandırmakla sonlandırmamak arasında çok fazla gel git yaşamıştım. Hamilelik sürecim de kolay geçmedi. Tam o zor dönemi atlattım, bebeğimin tadını çıkarıcam diye sevinirken doğduktan kısa bi süre sonra sarılık derdimiz başladı. Bebeğim ağladı, ben ağladım. Sarılıktan kurtulur gibi olduk şimdi rahatladık dedim, RSV bronşit virüsü çıktı bebeğimde, bronşite dönüştü günlerdir hastanede yatıyoruz. Yine bebeğim ağlıyor, onunla beraber ben de ağlıyorum. Bebeğim öksürdükçe, hapşırdıkça, ağladıkça onu öğrendiğim o ilk zamanlarr geliyor aklıma, başlarda istemediğim için mi bu hastalığı yaşıyoruz diye düşünüyorum ve daha çok ağlar oluyorum. Kendi hayatım bitmiş gibi düşünüyorum, yine ağlıyorum. Ağladıkça rahatlayacağıma daha çok doluyorum. 😥