Sürekli ağlıyorum. Kendimi kontrol edemiyorum. Eski hayatıma asla dönemeyecekmişim gibi, hayatımda hiç bir şey eskisi gibi olmayacak gibi, eşimle arama mesafe girecekmiş gibi hissediyorum. Bebeğime baktığımda da sürekli kendimi suçlu hissediyor, ağlıyorum. İnsanlarla konuşmak istemiyorum, akşama kadar tek kelime etmiyorum. İştahım resmen kapandı, ailemin zoruyla bir şeyler yemeye çalışıyorum. İnsanlar beni yargılayacak diye kendimi kimseye anlatamıyorum. Bu durum ne zaman ve nasıl geçer ? İnan’ın geçmesi için her saniye dua ediyorum. Ki yazamadığım daha bir sürü his var, yanlış anlaşılmaktan o kadar korkuyorum ki...