Yalnız bakıyorum eşimin ailesi burda ama yardımları yok
Eşim de bende rahatımıza düşkünüz eşim hiç ödün vermez kebdindeb uykum var der uyur belim ağrıdı der yatar zora gelmez.. ben hasta da olsam kafamı kaldıramasam da bakıyorum ama diyorum ben işte yoruluyorun diyor
Gece gündüz tek bakıyorum kısacaaa
Şimdi bir kaç büyüğüm de şimdi boyle diyorsun ama kardeş çok başka evladını kardeşsiz bırakma diyor. İçim kötü oluyor ona haksızlık mı yapıyorum diye 🤦🏻♀️ ama inanın çok zorlanıyorum yalnız büyütmek bı markete bile tek çıkamamak 🤦🏻♀️ sizlerin fikri nedir bu konuda..