annelik depresyonu

MiranAlpinannesi

ben 2 ay önce doğum yaptım oğlum var, doğduğunda asla benimseyemedim anne gibi hissedemedim sanki başkası doğurmuş bana vermiş gibiydi, lohusalık bitsin düzelir dedim ama asla düzelmedi hala benimseyemiyorum böyle çocuğuna ölenler bitenler onsuz olmaz diyenler gibi olmak istiyorum ne zaman anne gibi hissedeceğim kendimi, çok suçluluk hissediyorum galiba depresyondayım nolur fikir verin bana🙏

gizemikra

MiranAlpinannesi psikiyatrik destek alarak bu durumdan kurtulacaksın ne yazıkki buna biz annelik depresyonu demiyoruz lohusalık depresyonu diyoruz . Bu tedavi edilmediğinde geçen bisey değil ne yazıkki .

sencokbiliyon

MiranAlpinannesi bunu en dibine kadar ben de yaşadım ne yazık ki. Ancak bu sürecin 2-3 hafta içerisinde hafifleyerek bitmesi gerekiyordu. Seninki biraz uzamış, bu sebeple uzman bir kişiden destek almalısınız. Benim hafifledi ancak bitmedi. Benim de gitmem gerekiyor

Melikemg

MiranAlpinannesi ilk zamanlar bende öyleydim 4 veya 5.aydan sonra gecti

Bulum

MiranAlpinannesi Asla yalnız değilsin. Ben de dahil çoğu annede az ya da çok var bu durum. Bebekten önceki hayatımızda aşırı özgürlük vardı. Birden kısıtlandi gibi oldu ve onu özlüyoruz tabi ki. Bebek bakmak zor çünkü uykusuzluk yorgunluk. Hele bir de destekçin yoksa. Kendini üzme bu durum için. Eşinle güzelce konuş daha fazla destek vermesi konusunda eğer vermediğini düşünüyorsan. Bir uzmandan destek de alabilirsin. O kadar tatlılar ki… sonrası çok güzel olacak. Kanki olduk biz :)

MiranAlpinannesi

gizemikra ciddi misiniz? gerçekten psikiyatrilik bir durum mu kendi kendime atlatamaz mıyım

MiranAlpinannesi

sencokbiliyon ben yalnız değilim dimi bunu yaşayan kendimi çok suçlu hissediyorum

gizemikra

MiranAlpinannesi yani sanmıyorum bilmiyorum. Lojusalık depresyonu evet psikiyatrilik bir durum. Yanlış yönlendirmek istemem kusura bakmayın

sencokbiliyon

MiranAlpinannesi asla yalnız değilsin. Bunu yaşayan çok kadın var ancak kendilerine dahi itiraf edemiyorlar. Hormonlardan kaynaklı bir durum. Kandaki bhcgnin ani düşüşü çok etkiliyormuş. Hatta annede kansızlık, B12 eksikliği de bu depresyonu tetikliyormuş. Bunu geçici bir hastalık gibi düşün. Anneliğini sorgulama lütfen. Bu senin elinde olan bir şey değil asla. Ben de yaşadım bak. Hala da yaşıyorum. Şimdi anlatsam belki senden bile daha kötü geçirmişimdir. Ki dediğim gibi, hala bitmedi. Hala iyi değilim. Sadece zamana bıraktım. Biz de 2 aylık olmak üzereyiz. Tek başımayım. Ailem uzakta. Eşimden destek yok. Hiç bir şey eskisi gibi değil. Boşboş evde durup uyumayı bile özledim. Bu süreçte insan, hiç bir şey eskisi gibi olmayacak diye de düşünüyor. Bazen acaba doğurmasa mıydım, hazır değilmişim diyorsun. Daha neler neler… Halbuki ne kadar dua ederek ne kadar isteyerek olmuştu. Emziriyor musun, emzirmek de anne bebek bağını güçlendiriyor.

kalmaz

MiranAlpinannesi canım yanlız değilsin benimde lohusaligim berbat ötesi geçti unutamıyorum o günleri bebek kolikti ben iğne kullanıyodm Babanem yardım etti 75yasinda kadın. Ne kadar edebilir orasını düşün çok zordu Ağustos sıcağına denk geldi doğumum sezeryan yaraları bı yandan bı yandan göğüs ucu yaraları iğneler uykusuzluk susuzluk açlık dibine kadar yaşadım 8aylik olduk hala depresyon devam ediyor bence kendimi toparlayamadm psikolojik destek alıyorum herşeye hemen sinirlenip ağlıyorum WhatsAppdan psikolojik tedavi görüyorm konusrak bnce sende tedavi ol illa ilaç kullanman gerekmez

MiranAlpinannesi

sencokbiliyon inanki o kadar aynı düşünceleri taşıyoruz ki emziriyorum ama sanki hiç bağımız kurulmamaış gibi o kadar üzülüyotum çok istedik 1 sene bekledik şimdi böyle düşünüyot olmak kendime bile itiraf edemiyorum çok üzülüyorum sanki bi yabancı gibi bacım allahım yardımcımız olsun bilmiyorum nasıl olacak

tuugbaaa

sencokbiliyon bende de var oğlum 22 aylik sanki ben dogurmamisim biri gelip vermiş gibi kolum kanadım kalkmıyor hicbiseye halbuki ne kadar istemiştim kendimi sucluyorum nasıl anneyim diye çoğu kez Rabbım kurtarsın cümlemizi bu durumlardan

tuugbaaa

sencokbiliyon maddi sıkıntılar da var tabi eklenince belki de bunlar böyle dusunduruyor

sencokbiliyon

MiranAlpinannesi alışacaksın zamanla. Zaman her şeyin ilacı. Sen de mi yalnızsın ? Tek mi bakıyorsun ailen filan nerdeler

sekerportakali9

MiranAlpinannesi bi size bakarak gözlerinin içi gülsün bence değişir birşeyler. Benim beneğim çok gazlıydı lohusa depresyonu yaşamadım ama çok zor geceler geçirdim ve yorgunluktan ve uykusuzluktan ağlamasına tepki göstermediğim zamanlar olmuştu. Sonra böyle zaman geçerken yine çok yorgun olduğum bir günün sabahı altını değiştirirken ne zaman uyuyacaksın kızım diye ağlamaklı söyleniyordum. Bana ilk bilinçli sosyal gülüşünü attı kollarını açıp. O yorgunluk o kederle kaç dakika ağladım bilmiyorum. Güçlendim ve kendime geldim sanki 🥲 her güldüğünde daha da iyi hissettim 3 aylığız hala uyumuyor hala çok yorgunum her gün sabır diyorum ama alıştım 😊

MiranAlpinannesi

sencokbiliyon annem yanımda benim ona rağmen bu haldeyim sanki hiç alışamayacağım gibi suçluluk psikolojisi çok kötü

MiranAlpinannesi

Melikemg gerçekten geçicek mi o kadar kötü hissediyorum ki kendimi psikolojik destek aldınız mı?

Ygmrss

Oncelikle psikolojik destek almanizi öneririm ama imkaniniz yoksa bol bol ten temasi kurun bebeginizle. Ciplak gogsunuze yatirin, uyutun. Hep anda kalmaya çalışın emzirirken ona bakin, dokunun. Şuan sürekli emme ve uyuma evresinde olduğu ve siz de anne olarak en yogun fiziksel zorlanma evresinde olduğunuz için boyle hissediyor olabilirsiniz. Bebek gülmeye basladiginda da farkli bir duygusal dönem oluyor. Bircok anne yasiyor, hissettiginiz duygudan utanmayin. Bircok sebebi olabilir. Kan degerlerinize baktirin. Annenizin yardimci olduğunu soylemissiniz. Anneniz daha cok ev isleri yemek gibi isleri yapip sizin hayatinizi kolaylastirabilir. Siz bu süreçte sadece bebeginizle ilgilenin. Bir de esiniz, bebeginiz ve siz az da olsa sadece ucunuz icin bir olan yapin, kapi önüne cikmak bile olsa.
Hayatiniz değişti, yeniden yapilandirmaniz gereken bir surectesiniz. Bu sizi korkutup bag kurmanizi engelliyor olabilir. Kendinize cok yuklenmeden zamana birakin. Ama bu duygulariniz uzarsa ve kotulesirse lutfen destek almaktan cekinmeyin. Spotify da annelik iklimi diye podcast yayinlari var. İnsan bazen kendi yasadiklarini baskalarinin da agzindan duymayi onemsiyor.

Melikemg

MiranAlpinannesi yok almadım ama geçiyor kendiliginde tedaviyle olmasına rağmen öyle hissediyorum bir de ilk çocuk

Butunisimleralinmis

Daha dün bu konu hakkında eşimle konuşuyordum biz de 2 sene bekledik tabii ki seviyordum ama yine de anne değilmişim gibi hissediyordum. Annelik daha karnındayken yüklenir derler babalar ise 4. 5. Aydan sonra anlıyor baba olduğunu derler evet koruma iş güdüsü kişisel bakımı doyurması vs yükleniyor anneye ama bence annelik duygusu da babalık duygusu gibi iletişim kurdukça yükleniyor ya da güçleniyor bende seviyordum ama çok ağladığım çok kızdığım hayatımın bittiğini düşündüğüm zamanlarım oldu ama 6. Aydan sonra bebişle iletişim kurmaya başladıkça o bağ çok güçlendi ve evet artık onun için ölüp bitiyorum bana gülmesi korktuğunda bana gelmesi emekleyerek bana tırmanmaya çalışması yani kısacası kızımın hareketleri bana anneliği daha daha çok hissettirdi. Küçükken zorlandım ama inan büyüdükçe çok daha güzel oluyor 🫠

Adasmom_

Butunisimleralinmis aynen aynen öyle😅 yaşamayanlar yargılıyor ya gizemcim direk hayatından çıkar bak ben tek tek çıkardım çocuğumla daha iyiyim bazı gerçekler insanları seni yargılamaya teşvik ediyor etsinler. Def ettim en iyi anne onlar olsun ben çocuğuma yeterim 🤍

Adasmom_

MiranAlpinannesi böyle postlar görünce hemen giriyorum dibine kader iliklerime kadar yaşadım canım 3.5 ay sürdü nerdeyse benimde yanında annen varsa daha kolaylarsın ama arada anneni gönder tek kal bebeğinle . Zamanla bebeğin sana tepkiler vermeye başlayacak o zaman yavaş yavaş yükleniyor. Ben hala sorguluyorum arada kendimi oraya girince hemen geri çıkıyorum.o düşünceler yiyip bitiriyor insanı . Bambaşka bi hayata alışmaya çalışıyorsun hiç kolay değil eskiler yok biz bezlere kadar yıkardık sizin tuzunuz kuru muhabbeti yapsana bu psikolojik bişey. Ben hastahanede başladım düşün emzirmek istemiyorum artık yeter nefes almak istiyorum demişim. Hatırlamıyorum bazı şeyleri unutmak istedim unutuyorum da çok şükür. Ben desteksizlikten kzımın neyi olduğunu anlamamaktan uykusuzluktan çok yorulmuştum .her ay huyu değişiyordu ve hayatım da hiç bu kadar küçük bebek bakmamıştım uyuyamıyordum bile . Şimdi 5 aylık olduk dışarı çıktığımda rüzgârın akış yönünü bile hesaplayıp çocuğuma vurmasın hasta etmeyim düşünceleriyle yer değişti. İçini ferah tut her gece çocuğuna kendine oku. Geçmeseydi bende destek almaya geçiyordum. Biz iyi anneyiz sadece bilmiyoruz bazı şeyleri bu yetersizlik hissi iyi anne olamıyorumlu fikirlere kaptırıyor.

kalmaz

Adasmom_ çok doğru canım

ekimkizi_

Bence cok küçük bebeğiniz uykusuz geceler ağrılar yaşadınız cok normal,seviyorsunuzdur ama önüne gecen sorunlar size böyle düşündürüyodur destek almakta fayda var eminim daha toparlanip size gülüp mimikleriyle cevap verdiğinde akliniz başinizdan gidicek,hele gözleriyle sizi takip edip ortadan kaybolunca çiğliği basinca vay bee beni karşiliksiz seven biri diceksiniz ama dediğim gibi zamanla🙂bebeğim 3 aylik yeni yeni beni diğerlerinde ayirt ediyo çok hoşuma gidiyo

Sonraki Sayfa »