Kızım 4 yaşında oğlum 24 günlük hamileyken ve öncesinde hep kızımızı açtı kardeşin olsun mu işte kardeşin geliyor işte onunla böyle oynayacaksın seni çok sevecek gibi konuşmaları yaptık o zaten çok heyecanlıydı Anne ne zaman doğacak kaç gün kaldı deyip Sürekli her gün gün sayıyordu kardeşi doğduktan sonra hastaneye geldiğinde de çok heyecanlıydı ilk gördüğünde ama eve geldikten sonra artık Ne oldu Ne şekilde düşündü çocuk aklıyla bilmiyorum beni artık sevmiyorsunuz sevmiyor musunuz beni hep kardeşinle ilgileniyorsunuz gibi söylenmeye başladı ki ben kardeşim Sadece emzirip yerine koyuyorum yani altını değiştirip emzirip yerine koyuyorum sadece temel ihtiyaçlar Onun dışında alalım sevelim ne babasıyla ben ne çevremizdeki kimse dikkat ediyoruz yani Şu an ilk günlere göre daha iyi ama mesela sevmek istiyor seviyor işte yanağını sıkıyor elini sıkıyor işte sarılırken çok sıkıyor kesinlikle sert konuşmuyorum işte kardeşime senin yapma bak dikkatli olalım canı acır hasta olabilir sen üzülürsün kardeşin hasta olursa o büyüyecek seninle oyunlar oynayacak şimdi küçük olduğu için biz onu kucağımıza mecburen alıyoruz altını değiştirmezsek kokar acıkırsa söyleyemez tarzında ama kızımın üzülmesi ruhsal açıdan zarar göreceğini düşündükçe kahroluyorum Alışırım o sürece Ne şekilde ne zaman alışır bu durumu yaşayan var mı yaşadıysa Nasıl geçti ya da geçiyor mu anneler tecrübelerinizi paylaşır mısınız