ks1210
2019 senesinde sabah iş servisine binmek üzere evden çıktım. Apartman kapısından çıktıktan sonra kendi kendime servis durağıma doğru bakıp “Allah’ım ne kadar karanlık” dedim sokak ışığı yanmadığı için. Biraz ilerledim yol e5 bu arada. Karşıdan karşıya geçerken araba çarptı. Havada takla attığımı, cama çarptığımı, camın kırılma sesini herşeyi bir bir hatırlıyorum. O günden sonra karanlıktan, ölümden, en ufak sesten kısacası gölgemden korkar oldum. Artık anksiyete mi başka birşey mi bilmiyorum. Psikologa gitmek istemiyorum ama çok kötü durumdayım zamanla geçer dedim geçmiyor.