anneden
Merhaba canım,
Benim kızım 16 aylıkken kardeşi dünyaya geldi.
Çevremde herkes bana aman yok onun yanında sevme onun yanında okşama öpme kıskanır vs dedi.
Ben tam aksini yaptım. Cünkü farkettim ki ben kücüğe nasıl davranırsam büyükte ona o şekilde yaklaşıyordu. İlk yaklaşmıyordu yanına sonra zamanla gelip öpmeye basladı. Mesela herşeyde mutlaka onu kattım. Sorumluluk verdim. Bezini getir, bak krdeşin kaka yapmış mı hadi mama yaplım. Bazen mamasını ona yaptırıyorum yanımda 2 yasında suan. Biberonunu tutuyor ek gıdaya geçtik mesela arada kaşıkla yedirmeye calısıyor öpüyor ağlayınca benim gibi sakinleştirmeye calısıyor. İlk 4 ay cok cok dikkat ettim zarar vermesin cok kücük diye. 5. Ay itibari ile yanyana cok getirmeye basladım. Ne zaman bebeyatmaza oturmaya baslayınca cevrede tehlikeli cisim bırakmayıp yanyana vakit geçirmelerini sağladım ben ilgilenmiyormuş gibi yapıyordum ya da kapıdan çaktırmadan bakıyordum. Onlra iletişimleri icin özel zaman tanıdım. Bu arada benim kızda şiddet eğilimi olmadıgı icin bi tık daha rahattım. Hiçbi zaman vurma girişiminde bulunmadı bi iki kere yanlıslıkla çarptı. Suan iletişimleri cok iyi, birbirlerinin gözünün içine bakıyorlar arada büyük kıskanıyor tabi mesela biz kitap okurken yanımızda istemiyor anneyle tek vakit geçirmek istiyor. Günde 1 saat büyüğü alıp ya dısarı cıkarım ya da etkinlik yaparım ayrı vakit geçiririm. Bizim suan bu sekilde.