belengaz
Geceleri uyuduğum ortamda eğer sandalye varsa düzeltir yatarım. Asla bana dönük olmaz. Sanki birisi beni ordan izleyecekmiş gibi geldiğinden huy kaldı. Eşimin kuzeninin düğünü için başka şehire gittik. Düğün evi, kalabalık haliyle. Yataklar serildi ama sabahlar olmasın sohbet muhabbet moduda açık. Tabii kadınları bir odaya, erkekleri bir odaya verdiler zaten. Ben, görümcemler, eltimler, birkaç kuzenleri falan da çocuklarla evin genç kızının odasında kalacağız. Her yer yatak dolu zaten yer yatağı falan serili. Eşimde benim nerede uyuyacağımı bilmediğinden kimse uyumaya dağılmadan odalara girip sandalye varsa eğer düzeltmiş korkmayım diye o kalabalıkta düzeltemezsem falan diye. Neyse odalara dağıldığımızda bizim odadaki çalışma masasının sandalyesi yataklara dönüktü. Ben onu eşimin düzelttiğinden habersiz şekilde öyle kalmıştır diyerek düzelttim ve öyle yattım yatağa. Sabah uyandığımda sandalye yine yataklara dönüktü. Ben bu tarz bir şeyden korktuğumdan sordum tabii sandalyeyi çevirdiniz mi diye yok dediler. Daha çok korktum. Bunu duyan eşim ben zaten düzeltmiştim siz odaya gitmeden dedi bende ben odaya gittiğimde de düzgün değildi düzeltip yatmıştım sabah yine düzgün değildi dedim. Felaket korktum ama. Çünkü çocukluğumdan beri korktuğum bir durum ve huy olarakta kaldı yani. O gece kim nerde nasıl yatıyorsa yatabilir ben ya eşimle yatıcam ya da biz birlikte sabaha kadar bir köşede otururuz demiştim 😂