Bebeğimde vurma sorunu

Hilalsaer

Kızlar oğlum 1.5 yaşında yaklaşık 1 aydır çok ciddi bir şekilde herkese vurma huyu başladı özellikle bana ve babasına. Elide çok ağır, direk insanın gözüne vuruyor. Ve bunu her an yapabiliyor. Hiç beklemediğin bir anda oyun oynarken, severken.
Sürekli çatal fırlatıyor yemek yerken. Demin çatal gözüme geldi çıldırdım artık. Düşünmekten kafayı yicem okuduğum araştırdığım her yerde geçici süreç diyor ama çok korkuyorum. Tabi bu süreçte kör olmaktan da korkuyorum:) sabırla davranıyorum ama bazen artık sinirden elim ayağım boşalıyor. Çünkü cidden canım çok acıyor.
Var mı böyle bir sorunla uğraşıp yenen bi yardım etsin bana

berikomoms

Hilalsaer yaşamadım ama tepkisiz kalman gerekiyor canım sonra bunu bi oyuna çevirebilir. Birde konuş anlat ona yanlış olduğunu canım acıyabilir de sen bana vurunca ben üzülüyorum de

Dilaraortacc

Hilalsaer dün aynı postu açtım bende sinirden dişlerimi sıkar oldum ben annemden böyle dayak yemedim küçükken:) oğlum sağ olsun dün elinde cezveyle bi vurdu kafama bayilacaktim inanılmaz eli ağır

ftmnr1523

Hilalsaer bu dönemin gelişimsel özelliği. O nedenle mümkün olduğunca güvenli bir şekilde vurup atacağı oyunlar oynamasını sağlayıp geçmesini bekleyin.

Miran474

Hilalsaer benımkıde 20 aylık saç baş yoluyor Tokat atıyor ama ben kızmıyorum aksine gülüyorum ama yanlışmış tepki vermemem gerekiyormuş yoksa alışkanlık yaparmış

Hilalsaer

berikomoms ah yapmam mı… her yolu denedim. Konuşuyorum, anlatıyorum ama yok daha şiddetli dönüşü oluyor.

Hilalsaer

Dilaraortacc çok zor 🥲.
Günde 3 kez ağlıyorumdur en az

Hilalsaer

Dilaraortacc biraz daha takip edicem devam ederse bi yardım almamız gerekecek sanırım

Ballloglum

Dilaraortacc merhaba daha önce de bu konuyla ilgili çok post açmıştım. Oğlum 2 yaşına kdr vurma huyu yoktu. 2 yaşına bir girdik bize ve özellikle arkadaşlarına vurmaya başladı. Şu an 27 aylık. 3 aydır bu durun devam ediyor. arkadaşlarımla bi süredir görüşemiyorum. Çünkü asla oturamıyorum. Güzel güzel oynarken çocuklara bi anda oyuncak atıyor ya da vuruyor. Ve çoğu şeyini paylaşmıyor. Geçenlerde oyun alanına gittik hep giderdik sorun olmazdı ama son bir aydır her gittiğimizde zıp zıpı sahipleniyor üstüne çıkıyor ve sadece kendi zıplamak istiyor başka çocuğu almıyor binen olursa vuruyor git diye. Ben de almak zorunda kalıyorum oğlumu eve götürüyorum. İnanın çok moralim bozuk ne yaptıysam huyunu unutturamadım. Malesef küçükken dedesi bi yere düştüğünde gidip ah yapalım oğlum diyerek vurmayı gösterdi küçükken dedesine vurduğunda gülüyorduk ama olayların bu kdr büyüyeceğini hiç düşünememişiz. Son üç aydır taviz vermeden vurma huyuna tepki koyuyoruz çok kızıyorduk ama yanlış yapıyormuşum. Görmezden gelip dikkatini dağıtmaya çalışıyoruz artık. Bize vurduğunda tepkisiz kalabiliyoruz ama başka çocuklara vurduğunda tepkisiz kalamıyorum sadece uyarıp bi daha yaparsa ortamdan alıyorum… oyun grubuna götürmeyi düşünüyorum ama orda da çocuklara zarar verir diye korkuuorum açıkçası. Ne yapacağımı bilemez durumdayım. Ayrıca bensiz hiç oynamıyor beni oyun arkadaşı gibi görüyor bütün oyunlarında beni istiyor yanında. Oynadıktan sonra canı sıkılmaya başlayınca oyuncaklarını fırlatmaya başlıyor gülerek eğlenerek. Hemen topluyorum kaldırıyorum. Ağlıyor tabiki. Biraz ağlamasına müsade ediyorum ve kucağıma gelmek ister misin diye soruyorum geliyor ve konuşuyorum güzelce neden oyuncaklarını ona vermediğimi anlatıyorum. Güzelce dinliyor bana sarılıyor hemen de sakinleşiyor aslında ama bi süre sonra başka oyun oynarken oyuncaklarını yine atıyor oyun sonunda. Yani güzelce konuşmak da fayda etmedi bize, yapma etme demek de fayda etmedi, ortamdan uzaklaştırmak da fayda etmedi.. bazen olmadı mı olmuyor. Arkadaşlarının isimlerini söyleyince onları Özledin mi oğlum gelsinler mi bize diye sorunca kafasına vurma işareti yapıyor. Yani unutmuyor kafasına kodlamış bi şekilde. Ve bilerek yapıyor bence… ve ben ne yapcğım bilmiyorum. Sizce ne yapmalıyım

Dilaraortacc

Hilalsaer bende ve psikiyatriye gitmeyi düşünüyorum tahammulsuzluk yaşar oldum

Hilalsaer

ftmnr1523 🙏🏻

Ballloglum

ftmnr1523 merhaba daha önce de bu konuyla ilgili çok post açmıştım. Oğlum 2 yaşına kdr vurma huyu yoktu. 2 yaşına bir girdik bize ve özellikle arkadaşlarına vurmaya başladı. Şu an 27 aylık. 3 aydır bu durun devam ediyor. arkadaşlarımla bi süredir görüşemiyorum. Çünkü asla oturamıyorum. Güzel güzel oynarken çocuklara bi anda oyuncak atıyor ya da vuruyor. Ve çoğu şeyini paylaşmıyor. Geçenlerde oyun alanına gittik hep giderdik sorun olmazdı ama son bir aydır her gittiğimizde zıp zıpı sahipleniyor üstüne çıkıyor ve sadece kendi zıplamak istiyor başka çocuğu almıyor binen olursa vuruyor git diye. Ben de almak zorunda kalıyorum oğlumu eve götürüyorum. İnanın çok moralim bozuk ne yaptıysam huyunu unutturamadım. Malesef küçükken dedesi bi yere düştüğünde gidip ah yapalım oğlum diyerek vurmayı gösterdi küçükken dedesine vurduğunda gülüyorduk ama olayların bu kdr büyüyeceğini hiç düşünememişiz. Son üç aydır taviz vermeden vurma huyuna tepki koyuyoruz çok kızıyorduk ama yanlış yapıyormuşum. Görmezden gelip dikkatini dağıtmaya çalışıyoruz artık. Bize vurduğunda tepkisiz kalabiliyoruz ama başka çocuklara vurduğunda tepkisiz kalamıyorum sadece uyarıp bi daha yaparsa ortamdan alıyorum… oyun grubuna götürmeyi düşünüyorum ama orda da çocuklara zarar verir diye korkuuorum açıkçası. Ne yapacağımı bilemez durumdayım. Ayrıca bensiz hiç oynamıyor beni oyun arkadaşı gibi görüyor bütün oyunlarında beni istiyor yanında. Oynadıktan sonra canı sıkılmaya başlayınca oyuncaklarını fırlatmaya başlıyor gülerek eğlenerek. Hemen topluyorum kaldırıyorum. Ağlıyor tabiki. Biraz ağlamasına müsade ediyorum ve kucağıma gelmek ister misin diye soruyorum geliyor ve konuşuyorum güzelce neden oyuncaklarını ona vermediğimi anlatıyorum. Güzelce dinliyor bana sarılıyor hemen de sakinleşiyor aslında ama bi süre sonra başka oyun oynarken oyuncaklarını yine atıyor oyun sonunda. Yani güzelce konuşmak da fayda etmedi bize, yapma etme demek de fayda etmedi, ortamdan uzaklaştırmak da fayda etmedi.. bazen olmadı mı olmuyor. Arkadaşlarının isimlerini söyleyince onları Özledin mi oğlum gelsinler mi bize diye sorunca kafasına vurma işareti yapıyor. Yani unutmuyor kafasına kodlamış bi şekilde. Ve bilerek yapıyor bence… ve ben ne yapcğım bilmiyorum. Sizce ne yapmalıyım

Dilaraortacc

Hilalsaer bende öyle düşünüyorum

Hilalsaer

Miran474 gülerseniz oyun zannedip devam eder ve sonrasında huy olarak kalabilir. Yanlış olduğunu belirten tepkiler verin.

GiybetReis

Hilalsaer geçici ama siz tepki verdikçe geçmeyecek. Tepkisiz kalın. Size zarar vermesini engelleyin ama şöyle ki vuruyor mu oturdıgunuz yerden kalkın hadi top oynayalım diyin ya da birşey demeyin hiç bir şey yokmuş gibi kalkıp mutfaga gidin. Çatal mı fırlatıyor. Çatalı yerden bile almayın. Şuan bunu yapmasının tek nedeni “tepkileri merak ediyor” çünkü şuan neye sinirlenilir, sinirlenmek nasıl olur , can acır mı? Can acısı ne demek ki? Bunları kavramaya çalışıyor. Siz yüksek tepki verincede daha da merakla devam ediyor. 3-5 gün tepkisiz kalın. Eğer psikolojik bir durum yoksa bu normal.Geçecek 😊

2 yaştan sonra felan vurursa şakacıktan aglarsınız canınız acındıgını özür dilemesi gerektiğini söylersiniz. Ama 1-1,5 yaş için uzun uzun konuşup durumu anlatmak sadece süreci uzatır.

Yaşandı - tecrübe edildi - çok yol denendi - doktordan tavsiye alındı - uygulandı. İşe yaradı😅

Ek olarak süreçte akranlarına zarar vermemesi için bi kaç gün evde anne baba cocuk olarak kalın. Babasına da bunu uygulaması gerektiğini söyleyin.

Ballloglum

GiybetReis merhaba daha önce de bu konuyla ilgili çok post açmıştım. Oğlum 2 yaşına kdr vurma huyu yoktu. 2 yaşına bir girdik bize ve özellikle arkadaşlarına vurmaya başladı. Şu an 27 aylık. 3 aydır bu durun devam ediyor. arkadaşlarımla bi süredir görüşemiyorum. Çünkü asla oturamıyorum. Güzel güzel oynarken çocuklara bi anda oyuncak atıyor ya da vuruyor. Ve çoğu şeyini paylaşmıyor. Geçenlerde oyun alanına gittik hep giderdik sorun olmazdı ama son bir aydır her gittiğimizde zıp zıpı sahipleniyor üstüne çıkıyor ve sadece kendi zıplamak istiyor başka çocuğu almıyor binen olursa vuruyor git diye. Ben de almak zorunda kalıyorum oğlumu eve götürüyorum. İnanın çok moralim bozuk ne yaptıysam huyunu unutturamadım. Malesef küçükken dedesi bi yere düştüğünde gidip ah yapalım oğlum diyerek vurmayı gösterdi küçükken dedesine vurduğunda gülüyorduk ama olayların bu kdr büyüyeceğini hiç düşünememişiz. Son üç aydır taviz vermeden vurma huyuna tepki koyuyoruz çok kızıyorduk ama yanlış yapıyormuşum. Görmezden gelip dikkatini dağıtmaya çalışıyoruz artık. Bize vurduğunda tepkisiz kalabiliyoruz ama başka çocuklara vurduğunda tepkisiz kalamıyorum sadece uyarıp bi daha yaparsa ortamdan alıyorum… oyun grubuna götürmeyi düşünüyorum ama orda da çocuklara zarar verir diye korkuuorum açıkçası. Ne yapacağımı bilemez durumdayım. Ayrıca bensiz hiç oynamıyor beni oyun arkadaşı gibi görüyor bütün oyunlarında beni istiyor yanında. Oynadıktan sonra canı sıkılmaya başlayınca oyuncaklarını fırlatmaya başlıyor gülerek eğlenerek. Hemen topluyorum kaldırıyorum. Ağlıyor tabiki. Biraz ağlamasına müsade ediyorum ve kucağıma gelmek ister misin diye soruyorum geliyor ve konuşuyorum güzelce neden oyuncaklarını ona vermediğimi anlatıyorum. Güzelce dinliyor bana sarılıyor hemen de sakinleşiyor aslında ama bi süre sonra başka oyun oynarken oyuncaklarını yine atıyor oyun sonunda. Yani güzelce konuşmak da fayda etmedi bize, yapma etme demek de fayda etmedi, ortamdan uzaklaştırmak da fayda etmedi.. bazen olmadı mı olmuyor. Arkadaşlarının isimlerini söyleyince onları Özledin mi oğlum gelsinler mi bize diye sorunca kafasına vurma işareti yapıyor. Yani unutmuyor kafasına kodlamış bi şekilde. Ve bilerek yapıyor bence… ve ben ne yapcğım bilmiyorum. Sizce ne yapmalıyım

birinsan14

Tepkisiz kalmak bence doğru değil. Ortada yanlış bir davranış varsa hiç bir şey yok gibi davranılmaz. Ama kast ettiğim bağırıp çağırmak değil. Çatal mı fırlatıyor elinden çatal alınacak bir daha o gün verilmemeyevek. Mutfak gereciyle mi vurdu ı gün mutfakta oynanmayacak. Ama mutlaka açıklayarak. Anlamaz sanmayın kesinlikle anlıyorlar. Çocuklar ben ona vursam da kızsam da veya annem bababam bana kızsa da beni sevmeye devam ediyor mu bunu çok deniyorlar. Diyelim size vurmaya kalkacak hemen elini tutup hayır anneye babaya hatta kimseye vurmuypruz kesinlikle olmaz deyip ayağa kalkıp başka bir şeye geçiyoruz. Tepkisiz kalmak daha karmaşık bir şeyin içinde bırakmak oluyor. Sınırlar net çizilmeli çocuğa sınırlar çocuğun gelişimi için çok önemli.

Ballloglum

birinsan14 merhaba daha önce de bu konuyla ilgili çok post açmıştım. Oğlum 2 yaşına kdr vurma huyu yoktu. 2 yaşına bir girdik bize ve özellikle arkadaşlarına vurmaya başladı. Şu an 27 aylık. 3 aydır bu durun devam ediyor. arkadaşlarımla bi süredir görüşemiyorum. Çünkü asla oturamıyorum. Güzel güzel oynarken çocuklara bi anda oyuncak atıyor ya da vuruyor. Ve çoğu şeyini paylaşmıyor. Geçenlerde oyun alanına gittik hep giderdik sorun olmazdı ama son bir aydır her gittiğimizde zıp zıpı sahipleniyor üstüne çıkıyor ve sadece kendi zıplamak istiyor başka çocuğu almıyor binen olursa vuruyor git diye. Ben de almak zorunda kalıyorum oğlumu eve götürüyorum. İnanın çok moralim bozuk ne yaptıysam huyunu unutturamadım. Malesef küçükken dedesi bi yere düştüğünde gidip ah yapalım oğlum diyerek vurmayı gösterdi küçükken dedesine vurduğunda gülüyorduk ama olayların bu kdr büyüyeceğini hiç düşünememişiz. Son üç aydır taviz vermeden vurma huyuna tepki koyuyoruz çok kızıyorduk ama yanlış yapıyormuşum. Görmezden gelip dikkatini dağıtmaya çalışıyoruz artık. Bize vurduğunda tepkisiz kalabiliyoruz ama başka çocuklara vurduğunda tepkisiz kalamıyorum sadece uyarıp bi daha yaparsa ortamdan alıyorum… oyun grubuna götürmeyi düşünüyorum ama orda da çocuklara zarar verir diye korkuuorum açıkçası. Ne yapacağımı bilemez durumdayım. Ayrıca bensiz hiç oynamıyor beni oyun arkadaşı gibi görüyor bütün oyunlarında beni istiyor yanında. Oynadıktan sonra canı sıkılmaya başlayınca oyuncaklarını fırlatmaya başlıyor gülerek eğlenerek. Hemen topluyorum kaldırıyorum. Ağlıyor tabiki. Biraz ağlamasına müsade ediyorum ve kucağıma gelmek ister misin diye soruyorum geliyor ve konuşuyorum güzelce neden oyuncaklarını ona vermediğimi anlatıyorum. Güzelce dinliyor bana sarılıyor hemen de sakinleşiyor aslında ama bi süre sonra başka oyun oynarken oyuncaklarını yine atıyor oyun sonunda. Yani güzelce konuşmak da fayda etmedi bize, yapma etme demek de fayda etmedi, ortamdan uzaklaştırmak da fayda etmedi.. bazen olmadı mı olmuyor. Arkadaşlarının isimlerini söyleyince onları Özledin mi oğlum gelsinler mi bize diye sorunca kafasına vurma işareti yapıyor. Yani unutmuyor kafasına kodlamış bi şekilde. Ve bilerek yapıyor bence… ve ben ne yapcğım bilmiyorum. Sizce ne yapmalıyım

Ballloglum

birinsan14 hatta şöyle yapıyor 🙂 ben suratımı asarsam yüzüme bakıp zorla gülmemi istiyor gülme taklidi yapıyor sen de gül diyor ben yalandan gülünce devam ediyor 😂

GiybetReis

Ballloglum aslında benim bildiğim tüm yöntemleri denemişsiniz. Şimdi sizin oglunuz 2,5 yaşında. Yaptığını görmezden gelmek mi daha iyi yoksa ısrarla sakince her defasında oturup anlatmak mı daha iyi bilemedim. Yaptığını görmeZden gelip kalkıp gitmeyi en azından 1 hafta uygulamanız lazım . Ama dediğim gibi sıfır tepki vermeniz gerekiyor. Biraz sabır gerekiyor yani. Aynı zamanda sizde değil babasıda sıfır tepki vermeli. Akranlarıyla görüştürmemelisiniz bu 1 hafta. Çünkü onlara zarar verdiğinde yine tepki vericeksiniz mecbur. Böyle olmadıysa şunu deneyebilirsiniz . Size vurdugunda aglayabilirsiniz şakacıktan. Koluma vurdun cok acıdı öp geçsin vs dersiniz. Öpmezse ozaman baban öpsün dersiniz babası öper kolunuzu. Cici cici diye sizi sever. Böyle böyle vurmanın yanlış oldugunu sevgi dilinin aslında böyle oldugunu gösterebilirsiniz. Tabi bu da emek. 1 günde değişmez diye tahmin ediyorum. Mesela bolca eşinize sarılın. Cici cici yapın saçını sevin. Bunları hep görsün cocugunuz.
Ama durum içinden çıkılmaz haldeyse cocuk psikiyatrisiyle erkenden görüşüp vurma huyu pekişmeden çözüm bulun isterseniz. Çünkü vuran cocuk ne kreş ortamında kalır ne de oyun grubunda olmasına izin verilir. Evet malesef sandelyeye takılıp düşen cocuk annesinin babasının sandalyeye kızmasını bekliyor. Kızım bunu okuldan ogrendi geldi. Muhtemelen bi arkadaşı böyle okulda. Bende ısrarla anlattım. Sandalyenin sucu yok sen takıldın ona kızamam. Sonra arkasından sulugunu bilerek yere düşürdüm. Ay annecim benim yuzumden oldu senden özür dilerim diyip öptüm , bana kızmana gerek yok dimi nasılsa özür diledim önemli bişi değil bak suluguna hıc bısı olmadı , insanlar özür diler eşyalar konuşamaz ki felan diyip gülüp böyle böyle halloldu.
Ve üzülmeyin. Cocuklar her an değişebiliyor. Bugun vurma huyu olmayan cocugun yarın her an olabilir. Ya da tam tersi. 🌸

Ballloglum

Hilalsaer merhaba daha önce de bu konuyla ilgili çok post açmıştım. Oğlum 2 yaşına kdr vurma huyu yoktu. 2 yaşına bir girdik bize ve özellikle arkadaşlarına vurmaya başladı. Şu an 27 aylık. 3 aydır bu durun devam ediyor. arkadaşlarımla bi süredir görüşemiyorum. Çünkü asla oturamıyorum. Güzel güzel oynarken çocuklara bi anda oyuncak atıyor ya da vuruyor. Ve çoğu şeyini paylaşmıyor. Geçenlerde oyun alanına gittik hep giderdik sorun olmazdı ama son bir aydır her gittiğimizde zıp zıpı sahipleniyor üstüne çıkıyor ve sadece kendi zıplamak istiyor başka çocuğu almıyor binen olursa vuruyor git diye. Ben de almak zorunda kalıyorum oğlumu eve götürüyorum. İnanın çok moralim bozuk ne yaptıysam huyunu unutturamadım. Malesef küçükken dedesi bi yere düştüğünde gidip ah yapalım oğlum diyerek vurmayı gösterdi küçükken dedesine vurduğunda gülüyorduk ama olayların bu kdr büyüyeceğini hiç düşünememişiz. Son üç aydır taviz vermeden vurma huyuna tepki koyuyoruz çok kızıyorduk ama yanlış yapıyormuşum. Görmezden gelip dikkatini dağıtmaya çalışıyoruz artık. Bize vurduğunda tepkisiz kalabiliyoruz ama başka çocuklara vurduğunda tepkisiz kalamıyorum sadece uyarıp bi daha yaparsa ortamdan alıyorum… oyun grubuna götürmeyi düşünüyorum ama orda da çocuklara zarar verir diye korkuuorum açıkçası. Ne yapacağımı bilemez durumdayım. Ayrıca bensiz hiç oynamıyor beni oyun arkadaşı gibi görüyor bütün oyunlarında beni istiyor yanında. Oynadıktan sonra canı sıkılmaya başlayınca oyuncaklarını fırlatmaya başlıyor gülerek eğlenerek. Hemen topluyorum kaldırıyorum. Ağlıyor tabiki. Biraz ağlamasına müsade ediyorum ve kucağıma gelmek ister misin diye soruyorum geliyor ve konuşuyorum güzelce neden oyuncaklarını ona vermediğimi anlatıyorum. Güzelce dinliyor bana sarılıyor hemen de sakinleşiyor aslında ama bi süre sonra başka oyun oynarken oyuncaklarını yine atıyor oyun sonunda. Yani güzelce konuşmak da fayda etmedi bize, yapma etme demek de fayda etmedi, ortamdan uzaklaştırmak da fayda etmedi.. bazen olmadı mı olmuyor. Arkadaşlarının isimlerini söyleyince onları Özledin mi oğlum gelsinler mi bize diye sorunca kafasına vurma işareti yapıyor. Yani unutmuyor kafasına kodlamış bi şekilde. Ve bilerek yapıyor bence… ve ben ne yapcğım bilmiyorum. Sizce ne yapmalıyım

ftmnr1523

Ballloglum örneğin bir sepete oyuncakları atma, basket atma yumuşak ve güvenli oyunlarla. Bağırmak, uyarmak, sürekli konuşmak işe yaramaz. Atacağı ve vuracağı alanı oluşturun. Onun dışında bu davranışı gösterdiğinde oyuncagimizi sepete atıyoruz. Arkadaşa değil. Gibi net ve sakin ve tutarlı. Yani hem onun gelişimsel olarak ihtiyacını karşılamak hem de uygunsuz durumlarda sınırları belirtmek şeklinde. Ama zaman alacaktır. Tutarlılık çok önemli bu yüzden

melikejdkdkd

Ballloglum merhaba postunuz eski ama ben yinede buralardasınızdır diye sormak istiyorum, benim oğlumda bir buçul yaşında ve aynılarını yaşıyoruz, 3 aydır var demişsiniz kaç ay sonra geçti bu huy

birinsan14

Ballloglum zor dönemlerde dahi çıcuklara sınır öğretmemiz gerekiyor. Ne olursa olsun vuramaz. Ne olursa kimsenin canını yakamaz. Ben okul öncesi öğretmeniyim ne öğrenciler gördüm bu bahsettiklerniz çok normal. Geçici bir dönem ama sizin sakinliğinizi koruyarak hayır demeniz lazım. Kızarak değil. Hayır vurmuypruz deyip o sırada nerede olursa olsun alıp çıkmak gerekir evdeyse başka odaya geçirmek yani oyunundan alıkoymak. Ama bu ceza değil kesinlikle. Hem zarar verip hem keyifli bir şey yapmaya devam edemez. Çocuklar bizim tepkilerimizi görmek istiyor bu doğru ama sağlıklı öfkeyi de görmeleri gerekiyor. Yanlış bir şey yaparsam annem babam kızar ama kimseye zarar vermez. Beni her zaman koşulsuz sever.

Sonraki Sayfa »