Usernamaaaa kızım 13 aylık. Söylediğim her şeyi tekrarlıyor. İlk hecesini kesin söylüyor ikinci hecelerde dili dönmüyor. 10-15 arası kelimesi var. Bazen bazılarını hiç kullanmıyor sonra tekrar başlıyor.
Doğdu doğalı sıfır ekran. Beşiğinde ayakta durup kitap okurdum. Hala her gün kitap okuyoruz. Kitapları hırpalardı artık küçücük parmaklarıyla hiç yıpratmadan sayfa çevirebiliyor. Bunu ne sıklıkta maruz kaldığını anlamanız için yazdım. Oyuncaklarının yanında kalın karton kitapları var. Gider açar baka getirir okutturur. Sürekli konuşuyorum. Dışarı çok çıkmayız bizde ama bu hafta insanlarla teması artsın diye çıkarmaya başladım. Çıktığımızda köpeğin renginden büyüklüğüne, arabayı, kırdu kuşu anlatıyorum. Kızımla öyle konuşuyorum ki insanlar bazen dönüp bakıyorlar. Kendisi de hevesli.
Çok çaba istiyor. Çok ilgi gerektiriyor ama başka kimimiz var ki, değil mi? Biz hiç kimseyi tanımadığımız bir yerde yaşıyoruz. Kızım sadece babasını görüyor. Dün bu böyle olmaz diyerek kalkıp gidip pastaneye oturdum. Dört tane sap gibi adamla kıraathane gibi bir yerde iki çay içtim ki kızım insan görsün. Asla yüzüne bile bakmayacağım heriflere bak abi çay getiriyor, bak montu kırmızıymış vs anlattım durdum. O saplar da kızımla konuştu ben ortam yaratınca. En azından iletişim kurdu diye çok sevindim. Zaten yetişemediğim ev işlerim dağ oldu. Bugün de hiç gitmek istememe rağmen pazara götürdüm. Ben elimden geleni yapmaya çalışıyorum. İnşallah faydasını görürüz. Siz ekranı azaltırsanız eminim ki görürsünüz. Allah yüreğinize ferahlık versin ♥️