Bizde de durum aynıydı. Çocuk psikoloğuna gittim. Bolca babayla birebir vakit geçirsin, mümkünse aile akraba akranlarıyla iletişim halinde olsun dedi. Gurbette olduğumuz için böyle bir şansımız yok ama babasıyla oyun süreleri arttı ve bir yandan da oyun terapisi alıyoruz. Hem kızımda hem de bende yüksek bir ayrılık kaygısı varmış. Ben biraz kaygılarımdan kurtulmaya çalışıyorum ve bu durum kızıma da pozitif bir şekilde yansıyor. Bırakıp gidince birkaç dk ağlıyor ve sonrasında susuyorsa sıkıntı yok mesela. Öncesinde ağlayacak diye bakkala bile gidemiyordum. Çocuktan ziyade ben çıkıp gitmekten çekiniyordum, koşa koşa geri gelip sarılıyordum vs. Anne iyiyse çocuk da iyi kısacası. Hamilelik, doğum anı, bağlanma şekli gibi birçok etken var çocuğu aşırı bağımlı hale getiren. Sorunun köküne inip bulursanız süreç daha kolay ilerliyor.