Benim oğlum da 8 aylık ve dediğiniz gibi gece 2 saatte bir emziriyorum. Saat kaç oldu daha yeni uyutabildim. Doğduğundan beri sadece bir kere her şeyi düzene girer gibi oldu ve rahatladım. Sonrasında daha beter hale geldi ve asla sonu yok gibi. Doğduğu günden beri her konuda çok zorluyor. Doktor diş çıkarma dönemi olduğu için bana daha çok bağlanacağını ve sürekli beni isteyeceğini söyledi. Sürekli mızmız, benden başkasında durmak istemiyor, uyumak istemiyor, sürekli kucak ya da yürütülmek istiyor, hala gaz problemleri yaşıyoruz vs. Asla bitmeyecek gibi geliyor. Yine de her anından keyif almaya çalışıyorum. Bugünler de gelip geçecek ve ben özlemle o günleri arayacağım. Çok şükür oğlum sağlıklı ve yanımda diyip sabretmeye çalışıyorum. Ben de artık güle oynaya bebek büyütmek istiyorum ama çok zor gibi görünüyor. Bu çocuk galiba böyle devam edecek diyip alışmam lazım. Çünkü ne zaman düzelecek diye düşündükçe daha da sabırsızlanıyorum ve oğluma karşı tahammülüm azalıyor. O yüzden dediğim gibi her anımızdan zevk almaya çalışıyorum. Bana muhtaç olduğunu ve beni çok sevdiğini biliyorum. O kadar masumlar ki düşündükçe eriyip bitiyorum. Rabbim başımızdan eksik etmesin hiçbirini. Onların peşinde dolanmaktan başka bir çözüm yolu yok maalesef. Gerçekten canıma tak etti diyorsanız da kendinize 1 2 gün de olsa yardımcı bulmaya çalışın. İmkanınız varsa ailenizin yanına gidip dinlenmeye çalışın. Ben de sizin gibi ikinci çocuğu kesinlikle istemiyorum. İmkanım olsa gerçekten bağlatırım. Eşime kalsa kardeş şart diyor. Ben de gerçekten çok dertliyim ve beni anlayan birilerini görünce susamıyorum. Destan yazmışım resmen. Allah yardımcımız olsun diyip susuyorum artık. 🥲