patilianne yorumlardan anladığım kadarıyla down sendromlu bir çocuğunuz var sanırım. Lütfen kendinizi tüketmeyin. 23 yaşandı bundan 5 sene önce tekrar anla oldum ve down sendromlu bir meleğin ablası. Görür görmez “ben abla değil anne oldum tamam artık” dedim. Annem bunu dediğim için çok kızıyor ama ben oğlumu kucağıma aldığımda da melek kardeşimi kucağımda aldığım şeyin aynısını hissettim yani doğru söylemiştim ben abla değil gerçekten de anne olmuştum. 1 yaşına ben getirdim. Doktor gördü ve çok vicdansız bir kadındı “hadi annen cahil sen neden doğurmasına izin verdin” dedi hiç bir şey yapamayacak çocuğa kötülük ettiniz dedi. Oturdum ağladım kardeşime biz kötülük mü ettik diye günlerce ağladım.
Neyse yavru kuşumuzu aldık eve geldik konuşması çok zor olacaktı dil yapısından dolayı ve biz köyde yaşıyorduk, karadenizin yam bi köyü nerden dil eğitimi hastane vs… kitap okumayı çok seviyordum kpssye hazırlanıyordum ama. Kardeşimin her şeyine de ben bakamak istiyordum. Kucağıma alıp çözdüğüm her soruyu okudum 1 aylık bile belki değildi, yanına uzanıp okuduğum tüm kitapları sesli bir şekilde okudum, şiirler okudum ona en çok, ahenkli ya hoşuna gidiyordu. 6 7 aylıkta baba dede gel üç kelimesi vardı… şimdi 5 yaşında 10a kadar sayıyor, renkleri biliyor, temizliğine çok düşkün, ha bir de 1.5 yaşında bezi kendi isteğiyle bıraktı ve tuvaleti işaret edip anlatmaya çakışarak oraya gitmek istediğini söyledi… bir bebekle konuşmak onun fiziiksel zihinsel ve duygusal gelişimini gerçekten çok etkiliyor. Şimdi bebeğim ağlasın koşa koşa mamasını ya da emziğini getirir, ilk doğduğunda ağlayınca bana blaa(abla demek) diyip omuzumu işaret edip bla ebi koy diyodu orda gazını çıkarırken sustuğu için. 4 yaşındaki “normal” bir çocuğum dahi kuramayacağı öyle bağlantılar kuruyor ki aklım almıyor… mesela çözm odaklı bir problem yaşayınca hemen çözmek için düşünür taşınır bir hafta sonra bile olsa herkes unutmuşken o gider bulduğu çözümü uygular mesela akülü arabası küçük bir çukura düştü önden çekerek değil arkadan çekerek çıkarması lazım gitti bir ip aldı geldi bağla dedi oraya bağladım ve arkadan çekerek çıkardı. Sonradan fark ettik ki önceki gün dayımın arabası çekilmişti böyle ordan görmüş ve uygulamış… lütfen karamsar olmayın, down sendromlu bir doçent var yabancı onu dinleyin size nasıl umut vereceğini görürsünüz.
Cennetin anahtarı evinizde. Herkes %100 sağlıklı bir çocuk ister falan %100 sağlıklı kalacağının kimse garanti edemez… anneme doktor aldır dediğinde annem dedi ki “iki tane de sağlam evladım var şu odadan çıkarken ayağı kaysa felç olsa evladım olamayacak mı? Nerde sağlık?” Allah iyi yazılar yazsın meleğinize de size de… önceliğiniz kabullenmek ve şöyle yapmak olmalı “şu an durum bu tamam hadi neler yapacağımıza bakalım” çünkü sadece çökerek hiçbir yere varılmaz. Siz çocuğunuzu çok güzel yetiştirip o farkı kapatacaksınız eminim. Türkiye Down sendromlular derneğiyle iletişime geçebilirisiniz. İlk 8 sene zeka gelişimleri neredeyse üst düzey oluyor ilk 8 seneyi iyi değerlendirin. En büyük sorun dil, bizim imkanımız olmadı dil ve konuşma terapistine 1 aylıktan itibaren götürebilirsiniz hemen götürün. Vakit kaybetmeyin