Maviibeyazzz
Ecetrn doğduğundan beri konuşuyorum, yemek yaparken, yedirirken, oyun oynarken, temizlik yaparken. Hiç anlamaz demeden cümleleri biraz sadeleştirip kısaltarak her an konuştum ona tek kelimeli cevaplar verebileceği sorular sordum mesela parka gidelim mi balkona çıkalım mı gibi küçükken bu sorulara kafa sallardı sonra hı hı demeye başladı sonra evet demeye sonra da evet çıkalım demeye başladı kendini ifade etmesini teşvik ettim hani derler ya çocuk hafızaya atıyor bir anda dökülüyor diye gerçekten öyle oldu, hep anlatın anlamaz demeyin hiç susmayın. O yüzden kelime haznesi hep akranlarına göre bi tık fazlaydı. 3 aylıkken kitap okumaya başladım biraz büyüyüp tepki vermeye başlayınca asla okutturmadı elimden aldı bağırdı ağladı pes etmedim her gün okudum yanlış kitaplar okuduğumu düşünüp farklı kitaplar denedim en sonunda faresu ve tavşancan serisini almıştım çizimleri çok güzel hikayeler kısa kısa cümleler bayıldı, tüm seriyi aldım bende sizde deneyebilirsiniz. İyi ki pes etmemişim çünkü kirap okumasını dinlemesini çok sevsin istiyordum şimdi koca bi kütüphanemiz var ama biz hep tavşancan😅 diğerlerine de sıra gelir inşallah Babası da öyle ilgili ve herşeyi karşımızda büyük bir çocuk var gibi anlattık mesela kızım altını değiştiriyorum bekle ıslak mendilini alacağım gibi. Sesli düşündüm yani herşeyi. Ekran göstermedim bu çok zor oldu ama meyvesini aldım sosyalleşsin diye park, oyun evi gibi yerlere götürdüm hala götürüyorum.