Gerçekten öylesine yoruldum ki. Belki cevap verilirse bir işe yararsa diye bir ümit yazıyorum.
Oğlum ayın beşinde 3 aylık olacak. Ama ona güvenerek bu güne kadar ne spontane dışarı cıkarım ne bir şey yaparım. Hep huzursuz hep hep ağlak. Uyanır ağlar uyumaz zaten çok ağlar aç olur ağlar ağlar ağlar ağlar. Gündüz uykusunu sallasam uyumaz ama uylusu olduğu için ağlar sallamam koluma alırım yine çıldırırcasına ağlar. Sırt üstü yattıgı an kriz geçirir morarır ağlar. Bebek arabasında da yatmaz dolayısıyla. Bebeğim şöyledir şunu sever rahat eder diyemem cünkü öyle bir şey yok. Ağladığında ise öyle tepeden ağlar ki çaresizce kafayı yersin ve yazılan hiçbir yol susturmak sakinleştirmek için işe yaramaz. Tentene temas konusmak sakin olmak kucak ayak sallamak masaj yapmak ne mümkün orda da ağlar.
Kısaca çok yoruldum. Ve sürekli onu izleyip çıkarım yapmaya calısmaktan epey yoruldum sanki hiçbir şey sevmeyen bir bebeğim var günleri bir şekilde bitirmeye calısıyoruz. Bir kez aniden dışarı cıkmam gerekse ne olur bilmiyorum. İmkansız gibi bir şey çünkü. Ufak bir iç dökmek istedim cünkü 100.kez yazdıgım üzere yo rul dum