bunemeselaa
Şöyle ki kızıma şarkı söylerdim hemen dönerdi ama seslendim mi asla dönmezdi. Yaşıtlarının oyununa merak salmazdı. Göz teması zayıftı. Zaten asosyal büyüttük malum büyüklerle aynı evde olunca güneşte çıkma güneş geçer , rüzgar da çıkma rüzgar çarpar, yağmurda çıkma ıslanır diye diye korku saldılar içime bende kızımı bir buçuk yaşına kadar insan arasına 5 elimi geçmez derecesine çıkardım sonra annemlerin yanına memlekete gittim kızımdan bir ay küçük yeğenim var. Maşallah konuşuyor, çocuklarla oynuyor, göz teması muhteşem, o zaman içim öyle sızladıki korku saldı beni ya otizmse. Başladık araştırmaya rehabilitasyonların değerlendirme sürecine götürdük değişik değişik şeyler söylediler otizm değil dediler ama uyaran eksikliği var dediler. Sonra beğendim onların eğitimini zaten sadece kırk dakika bir değerlendirme süreçlerine girdim beğenmedim sorma kendi çapında tanınmış bir doktora götürdüm çocuğunuzda hiçbir şey yok sadece ekran maruziyeti var dedi 3 ay içinde aşacağız bunları dedi ama ebeveyn değişmezse çocuk değişmez dedi tabi ben zaten kadının yanına gitmeden önce 2 ay öncesinden TV telefon hepsini kapattım. Resmen kapattığım süre zarfında kızım çok değişti. Göz teması artı. Çocuklara ilgi duymaya başladı. Şimdi çocuk gelişim uzmanıyla 3 aylık bir sürece başlayacağız ekstra haftada 2 gün grup oyunlarına giedecğiz. Dua edin kızıma. Ben o kırılır bu kırılır diye kızımın zihnini kırdım şimdi telafi peşindeyim. Kızıma döktüğüm göz yaşını kimseye dökmedim. Akıl başa geldi ama sonradan başa gelen aklın derdi de zor oluyormuş onu öğrendim. Sabah akşam parktayım sürekli çocukların yanına götürüyorum bakalım artık
