Merhaba güzel anneler size içimi dökmeye vede isterseniz bir kaç tavsiye vermeye geldim 24 aylık oğlum doğduğu gün hayata 1-0 geride başladı sağlık sorunları asla normal bir bebek olmasına izin vermedi dişi ne zamn çıktı ne zamn emekledi vs bu tarihleri bilmiyorum kendisinden 2 yaş büyük ablasının her güzel anının tarihi aklımda ama malesef güzel oğluşumun acısından başka hiç bişeyini bilmiyorum bitmeyen hastane maceraları delik değişik edilen bedeni düşmeyen ateşi çöken bağışıklığı günlerce haftalarca cansız yatan hareket dahi edemeyen bedeni ve tabi öte yandan yüreği kor gibi yanan diğer evladına yetemeyen ben neyse oğlum 1 yaşına geldi bakıyorum başkasının 1 yaşındaki çocuğu yürüyor emekliyor ama beni ki oturamıyor bile 24 ay boyunca bitmek tükenmek bilmeyen hastane serüvenleri büyük bir şehirde bir başıma eşim işte aile akraba hiç kimse yok sürekli hasta bir çocuk ilgi bekleyen anneye muhtaç diğer çocuk ve sığındığım ve hayatımı altüst eden Televizyon kızım oyalansın diye açmaya başldım il başlarda sonra oğlumda izlemye başladı tabi o sırada pandemi laneti ben oğlum kızım babamız işi gereği aylarca geleyordu eve tek çaremiz televizyondu oğlumdaki farklılıkları hiç farkedemedim çünkü tek dileğim iyi olması bu gün nasıl dünden iyimi haftanın 3 günü acillik oluyordu kelime var mı göz teması var mı vs vs bunlara dikkat edecek ne halim nede vaktimiz vardı gel zaman git zaman aynı yaştaki çocukları gördükçe eşime bu durum normal değil dedim hemen o gün çocuk psikiyatrisine gittik o sordu ben cevapladım bir kaç test istiycem sizden fakat anlattıklarınıza göre %90 otizm dedi o an dünya üstüme yıkıldı ben altında kaldım ağlamaktan nefes alamadım psikiyatri kreşe ve özel eğitime başlayın dedi ağlaya ağlaya o gün kreş buldum ertesi gün adına tepki vermeyen konuştuğumuzu anlamayan insanların farkında olmayan acıksa acıktım diyemeyen çocuğumu yarım gün alışana kadar göndereceğim kreşe ağlaya ağlaya bıraktım merdiven çıkamıyor düşmez demi su istese anlarmısınız altı kirlense söyleyemez diye diye darladım öğretmeni ama 3 saat dayana bildim gittim aldım akşam bir özel eğitimciyle görüşmemiz vardı ona gittik görüşme olumlu geçti bizi tanıyla işimiz yok çocuğa ne kadarız bizi işimiz bu dedi ama bu çocuk kreşte olmaz hiç bir beceriye sahip değil diyince kreşi bırakıp hemen özel eğitime geçtik tv yi o gün hayatımızdan çıkardık ben tabi her derse gittiğimde gözlerim dolu dolu kalbim buruk eşime insan evladının ses tonunu merak edermi ben çok merak ediyorum dedim dağ gibi dim dik dura eşimin gözleri doldu hocasına bana anne dermi hocam 2 yaşınsa hiç demedi dedim oda olur annesi siye teselli etti bu arada bir buçuk yıl bir doçent gözetimi altındaydık geniz eti ve bademciği için ameliyat şarttı ama yaşı çok küçüktü sağlık durumuda bu ameliyatı kaldırmaya bilirdi riske atılamazdı ağlarca antibiyotik iğneler kullandık bu durumun zorluklarınıda sonuna kadar yaşadık bir gün oğlumun hocası genizeti çok büyük sorun eğitime dahil bile olamıyor çocuk nefes bile alamıyor buna bir çözüm bulmalısınız dedi araştırdık ameliyat olan insanları bulduk en son bir doktora denk geldik tabi bu sürede eğitimler güzel sonuç veriyor 2 yaşındaki oğlum bay bay yaptı hocam diye koşa koşa gidiyorum kuruma neyse ameliyati yapacak doktor ameliyat sonrası oğlunuzda %40 işitme kaybı var kulaklarına tüp taktık dedi ameliyattan sonra otizm değil demiyorum ama algısı daha iyi bir çocuk olacak dedi 15 günlük zorlu süreç bitti oğlum eğitime devam etti tabi bu süreçte yine ağlıyorum ama mutluluktan çünkü oğlum kendi dünyasından çıkıp bizim dünyamıza dahil oldu ağzından anne kelimesi çıkarmı diye ağladığım evladım evin içinde oda oda anneee annee diye bağırıyor ahhh❤️ 5 ay sonra başka bir psikiyatri gördü tüm otizm belirtileri yok olmuştu bu çocuk otizm değil pandemi çocuğu dedi iyiki ama iyiki hızlı davranmışsınız çocuğunuzu uçurumun kenarından al almışsınız dedi özel eğitimide bırakmadık ilerde keşke dememek adına bir süre daha devam etmek istedik kendimizce neyse gelelim bu uzun yazımın özetine lütfen anneler lütfen tuvalete bile vaktiniz olmasada çocuğunuzu o ekranlara mağruz bırakmayın çok zor evet hele birde tek başınızaysanız ama ilerde ah vah edeceğiniz duruma gelmeyin çocuğun ilacı ekmeği suyu ihtiyacı oyunmuş bunu anladım 7 aylık ekransız hayatımızda çocuğumu bana geri veren oyun oldu pandemi sürecinde bu durumdaki çocukların sayısı çok fazla artmış bertileri otizm le bire bir çoğu psikiyatri bu çocuklara otizm teşhisi koyuyor en acısıda erken müdahale edilmezse otizme kadar gidiyor son zamanlarda o kadar attı ki otizm mi değil mi soruları çoğaldı kendimde başımdan geçeni anlatmak sizlerede küçük bir tavsiyede bulunmak istedim hepinize evlatlarınızla sağlıklı mutlu güzel ömürler diliyorum❤️